O bende de var. Evet onun görevi hangi şartta olursa olsun bana o ürünü getirmek için maaş alıyor ama ister istemez vicdan yapıyorum ben. O durumlarda da fazlasıyla bahşiş veririm.

Hava kotu bile olsa acil ihtiyaclar icin siparis verilebilir bunun icin maas aliyor sonucta ama bahsisi de mutlaka verilmeli diye dusunuyorum.

Ben kuryelerin kötü hava şartlarında çalıştıkları için çok üzüldüklerini düşünmüyorum, kötü hava şartlarında biraz gecikme olunca kendilerine ayı gibi davranan müşterilerle karşılaşınca üzülüyorlardır muhtemelen. Birkaç gün önce böyle bir durumda hava şartları nedeniyle trafik vardı ondan geçiktik özür dilerim deyince ne önemi var hocam canın sağ olsun dedim adam mutluluktan boynuma sarılacaktı nerdeyse, artık nasıl tiplerle karşılaşıyorlar da nasıl muameleye maruz kalıp bu hale geliyorlar sen düşün, yağmurdur soğuktur çok etkilemiyordur bence anlayışsızlık kırıcı oluyor.

Onların işi bu ve bunu bilerek o işi kabul ediyorlar. Ona göre giyiniyorlar, hazırlık yapıyorlar. Bence kendinize dert etmeyin, fazla duygusal bakıyorsunuz olaya :)
Ayrıca kurye piyasası var, bunlar nazlı ve iyi paralara çalışan adamlar. Öyle asgari ücrete çalışanını bulmak mümkün değildir. En azından İstanbul'da durum bu.
Bir de hayatta kolay iş yok.
Hepimiz gerçekten çok zor şartlarda para kazanıyoruz.
Ya insanların, yöneticilerin, patronun ağız kokusunu çekiyoruz akşama kadar ya da hava koşulları ile, trafikle mücadele ediyoruz.
Ne bileyim hepimizin hayatında çeşitli zorluklar var.
Onların yaptığı işin zor tarafı da bu.
Başka birşey yok.

İşte bu yüzden kötü havalarda ve tatil günlerinde sipariş getiren olursa bahşişi kapıyor. Hem kendi vicdanımızı hem de onların moralini bir nebze de olsun düzeltiyor.

şöyle düşün o app olmasa ve sen olmasan adam işsiz kalacak.

Hiç bahşiş vermeyen bir tek ben miyim? Gerçi öğrenci olduğum için söz konusu olamaz ama ben de teşekkür edip hızlıca alıyorum paketi mahçup hissettiğim için. Mesleğini icra etmesinden ziyade herkesin bahşiş verme kültürü olması ve bir tek benim bahşiş vermiyor olma suçluluk duygusu mahcubiyete neden oluyor

glovo'nun hava kötüyken aldığı ekstra bir ücret var, o işime geliyor.
o yüzden genelde yemeksepeti'nden ya da restoranın kendisinden değil de, glovo'dan sipariş veriyorum hava kötüyken.

diğer yandan, çok duygusal bakmamak lazım muhtemelen.
insan üzülmeden edemiyor tabii, ama bu durumda her kış 2-3 ay çalışmamaları falan lazım.
onların çalışmaması restoranlara ve glovo tarzı uygulamalara da yansır.

hatta diğer yönden düşününce, asıl bu havalarda işe yarıyor bu uygulamalar.
hava güzelken herkes çıkıp alışverişini yapar istese.
ama bu havada "ya isteyeyim gitsin" demek daha kolay oluyor.

140 journos bu konuda belgesel çekmişti
youtu.be

zor şartlarda çalışıyorlar ama bu da onların ekmek teknesi
ben mutlaka bahşiş veriyorum

asansörsüz eski bina dolu semtte damacana kuryesi değilse o kadar da yazık değil arkadaşlar.

birincisi, adamın bir yeteneği özelliği olsa yapabileceği daha iyi bir iş bulur onu yapar. Siz paket siparişten vazgeçtiğinizde bu arkadaşlar uzun vadede işsiz kalır. merak edenler için yazayım çöpü yere atmazsak çöpçüler işsiz kalır diyen dayı ile akrabalığım yok.

ikincisi, aslında o kadar da eziyetli bir iş yapmıyorlar. Sipariş için sıraları var, 100 siparişi yüklenip sabahtan akşama paket gezdirmiyorlar, verilen 2-3 paketi yarım saat içinde teslim edip dönüyorlar. Pazarcı esnafı, ispark biletçisi, türlü seyyar satıcı, polis/asker ve belediye temizlikçileri çok daha fazla bu soğuğa yağmura maruz kalıyorlar, onlara kıyasla oldukça iyi durumdalar.

son olarak şunu yazayım, kaşar paketçiler bu soğuk işini avantaja çevirip daha çok bahşiş toplayacakları taktikler geliştiriyorlar ve iyi semtte iyi iş yapan bir paketçi çok güzel paralar kazanabiliyor.

üzülecek bir şey yok yani, rahat olun.

Adamın işi bu ve bu iş karşılığında maaşını alıyor. Bu şartları kabul ederek giriyor işe. O yüzden bahşiş vermeye karşıyım.

aşağı yukarı her kurye çıktığı iş başına ekstra para alıyor; sadece kuru maaş değil yani.

dün yürüyerek getirdi bir kurye,15 dakikalık yol. Yağmur da vardı, bir de kurye kadındı. baya üzüldüm, bahşiş versen dert, vermesen dert...bilsem sipariş vermezdim.

Bende arada vicdan yapıyorum ama uygulamayı kullanmasan kurye çalışmayacak. Adam işsiz kalacak veya işletme çalışmayacak. Onun yerine bahşiş olmasa bile geç getirdi diye kızmamak lazım diye düşünüyorum. Teşekkür etseniz güzel bir davranış.

Mutlaka bahşiş veririm kuryeye, normal zamanda 3-5 bozukluk ne varsa, ama yağmurlu ve zor hava şartlarında 10 liraya kadar çıkarım.

1 lira bile olsa bahşiş verin, her gittiği sipariş 1 lira verse seve seve yapar işini.

yağış olduğu zamanlar çok acil bir ihtiyaç değilse eğer sipariş vermiyorum. çok lazımsa yağmurun dinmesini bekliyorum ondan sonra veriyorum.

böyle durumlarda ben de üzülüyorum ama bahşiş veriyorum. "bahşiş vermiyorum" diyene saygım var, kimsenin cebindeki parayı yönetecek değilim ama "işini yapana bahşiş vermek saçma" zihniyetini anlamıyorum. arkadaşlar, dünya o kadar adil ve güzel bir yer değil maalesef. maaş veriyorlar da az veriyorlar işte. adam belki günde 10 saat trafiğin içinde sürekli baskı altında motor kullanıyor, günde üç tane hata yapsa belki 10 saatini boşuna çalışmış olacak. gün içinde hem trafikte hem de gittikleri yerlerde bir sürü aptal saptal tiple karşılaşıyorlar, sürekli azar işitiyorlar. klasik tabirle "herkes 1 lira verse" bu insanlar maruz kaldıkları terbiyesizliğe karşı en azından daha fazla kazanç elde etmiş, hiç değilse "bunca boka püsüre katlanıyoruz ama hiç değilse elimize güzel para geçiyor" demiş olurlar.

"eee madenciler de zor şartlarda çalışıyor, onlara da bahşiş verelim!1!!" diyorlar böyle deyince... dünyadaki her şeyi, tüm kötü koşulları tek başınıza bir anda değiştiremeyebilirsiniz. bu yüzden yapabileceklerinizden geri durmak zorunda mısınız? evet siz devrim yapmayacaksınız, evet sizin bahşişleriniz dünya kuryelerinin hayatını güzelleştirmeyecek ama tek bir insan için dahi adım atmış olmak, atmamaya kıyasla daha güzel değil mi?

o yüzden ben kendi gtünde donu olmayan bir öğrenci olmama rağmen son 20 liramla 15 liralık sipariş veriyorsam dahi 1-2 lira bahşiş vermeye çalışıyorum, "siparişin üstüne 2 lira daha ekleyemeyeceksen sipariş verecek paran yoktur, dışarıdan söyleme o zaman" diye düşünüyorum. "ayranı yok içmeye, atla gider sçmaya" durumu biraz ama olsun, hiç gocunmuyorum şahsen, kendi adıma doğru olanı yaptığıma inanıyorum.

neyse, çok gaza geldim, bu konu üzerine manifesto yazmanın lüzumu yok, uzatmayayım. kısacası o kuryeler siz sipariş vermeseniz başka yere gidecekler, maalesef yapılacak fazla bir şey yok. angelus'un da değindiği üzere kendilerine iyi davranarak, saygı göstererek, küçük de bir bahşiş vererek sanırım imkân ölçüsünde en iyisini yapmış oluruz.

"bunlar vicdan rahatlatmaya yönelik ucuz hareketler" diyen varsa da kalksın devrimini yapsın o zaman, arkasından yürümeyen şerefsizdir.

yazık değil. sadece sen onlara insan gibi davran aşağılama. adamın işi o. bahşiş konusundada biraz cimriyimdir :)

kötü hissetmenize gerek yok çünkü bu onların işi. bazı şirketler sipariş başına prim de veriyor merak etmeyin. eğer içiniz rahat etmeyecekse bahşiş verebilirsiniz.

Dilenciye para vermem ama her gelen kuryeye 5 lira fix bahşiş verir ayağına sağlık derim. ben de kendimi kötü hissediyorum bazen. ne yapalım hayat böyle işte.

Valla son 5 senedir saat 12 yı bile bulmadan uyuyorum, ne dışarıya çıkıyorum ne yılbaşı ağacı ne de hediye. Millet aylak olduğu için seviyor böyle şeyleri, 365 gün özel gün koysunlar sektirmezler alışveriş yaparlar sağa sola giderler öyle bi yığın var

ya kim şaşırıyor allah aşkına? ben şu "yılbaşı gecesi hiçbir şey yapmıyorum" veya "partilerden nefret ederim" insanlarını anlamıyorum. inan şu yaşıma kadar kimseye "ooo gece hayatı sevilmez mi ya" veya "ne demek yılbaşını kutlamıyorum?!" dendiğine şahit olmadım, kaldı ki belli bir yaşa kadar geceleri ne dışarı çıktım ne de yılbaşı kutladım. yanlış anlamayın, kusura bakmayın ama bu tavır bana biraz komik geliyor. hiçbir şey yapmak, kimseye herhangi bir şey ispatlamak zorunda değilsiniz. belki kendinizi özel hissetmek istiyorsunuz, bilmiyorum ama üzgünüm: inanın yılbaşı gecesi hiçbir şey yapmamak yahut parti sevmemek vs. son derece sıradan ve aklı başında insanların hiçbir önem atfetmeyeceği normal şeyler. bunun üzerinden kimlik geliştirmeye çalışmak anlamsız.

kişisel algılamayın bu arada, genel konuşuyorum aslında. çünkü bu tarz davranışları çok sık görüyorum. şey tribi var mesela, "partilemek mi?!?! evde kitap okumayı tercih ederim..." ya ne alaka birader, bunlar birbirinin zıttı şeyler değil ki? parti sevmeyebilirsin. tarzın değildir, gitmezsin, eyvallah. kime neyi ispatlamaya çalışıyorsun ki yani? ben biraz bu tavra benzettim duyuruyu, ondan şeettim.

yılbaşı gecesi bir şey yapmamak gayet normal. "özel bir şey" yapanların da büyük bölümü yeni yılı kutlamak bahanesiyle sevdikleri insanlarla bir araya gelip keyifli bir akşam geçirmeye çalışıyorlar işte, abartacak bir şey yok. ha yapmışsın, ha yapmamışsın. ikisi de normal.

ben mesela,

ozel anlamlar yuklemiyorum, bu gece nasil geciyorsa ve ne yapiyorsam yarin da aynisi ya da benzeri olacak

ha izlerken beyin gerektirmeyen iki program izlerim bir de iki mandalina soyarim o kadar

yılbaşında 80'lik ninem patlamış mısır yiyip oryantal oynarken 25'lik gençlerin depresyon stayla takılmalarını ben de anlamıyorum kusura bakmayın.

Der meister+1 kelimesi kelimesine

Ben senelerdir dışarı çıkmam yılbaşında. Neden ? Bütün mekanlar ağzına kadar dolu, konforlu bir yılbaşı gerçirmek için uygun değiller, hepsi olduğundan daha pahalı.

Esas sıkıntı normalde içen içmeyen herkes dışarda, yılbaşı diye a** g*** dağıtan çok fazla kişi oluyor ve kavgaya karışmasan bile kavga geliyor seni buluyor. Gecenin ilerleyen saatlerinde çok fazla olay oluyor. Trafik, mekanlar, sokaklar her yer içmeyi bilmeyen sarhoş dolu.

O yüzden böyle günlerde dışarı çıkmamayı tercih ediyorum. Bu yılbaşı da planım yoktu, arkadaş davet etti sağolsun. Çoluğu çocuğu kapıp 3 aile birlikte kutlayacağız. 2 şişe viski 2 kasa bira, 1 şişe de rakı var. Sarhoş olacaksam da güvenli bir ortamda sarhoş olacağım.

Davet olmasaydı evde aile ile birlikte yemek yiyip bir film izler yatardım muhtemelen.

Çevremde de yadırgayan insan görmedim. Yaş aralığı 18-25 arasıdır, öğrenci tayfası belki yadırgar ama işinde gücünde birisi dinlenmek için fırsat olarak bile görür, vurur kafayı yatar.

şaşırmış gibi yapıp kendilerini özel göstermeye çalışıyorlar olabilir.

benim bu..her geçen sene anlamsızlaştı.

aslında gülmek eğlenmek güzel bir şey de..

daha 1, 2 ay öncesinden "yılbaşında ne yapacaksın? yıl başında ne yapıyoruz? yılbaşında böyle yapıcam, şöyle yapıcam" insanlarınından gına gelmesi nedeniyle --->

kein Plan.

2019'un ilk yarısı bombaydı, ikinci yarısı içimden geçti. 2020'den beklentiler tavan. iyi seneler.

2019'a bana yazan bir kızla birlikte girmiştim, ilk date'imiz idi. Başlarda aşktan gözüm kör iken bayağı iyi geçti ama sonrasında pişman oldum maalesef. Arkadaş kalmaya çalıştım ama sürekli sorunlar çıkardı bitmek zorunda kaldı.

Birkaç ay sonra hayatımın aşkını buldum diyordum, karşılıklı cümlelerimizi tamamlıyorduk vs. 2 gün önce bitti maalesef. Yine de bayağı medeni ayrıldık, kendimle gurur duyuyorum. Karar verdikten sonra birkaç saat oturup konuştuk, bir süre yürüyüp karşılıklı teşekkürleştik ve vedalaştık. Yine de ilk kez biri benden ayrıldı hayatımda ve resmen ölümlülüğün farkına varan insan gibi oldum daha yeni çıkıyorum şoktan.

Onun dışında birkaç ay saçma bir işte çalıştıktan sonra artık şans diyeceğim sanırım ama mükemmel bir işe başladım. Kariyer planlarım en az bir 10 senelik ilerlemiş oldu birkaç ayda. Umarım herkes böyle şanslar yakalar.

Yeni yılda tek yapmak istediğim sosyal kaygımı yenebilmek. Yavaştan yavaştan başladım ama kendime inanıyorum 2020'de bunu aşacağım.

Mutlu yıllar herkese!

Şubat ortalarında okul bitti. Biraz boşluğa düştüm. Bir süre iş aradım. Sonra istediğim gibi bir iş denk gelmediğinden ales çalışayım bari dedim. Bu arada 6 ay kadar düzenli spor da yaptım. Yüksek lisansa başladım tam derslere giderken mantıklı bir teklif geldi. Onun koşturmacaları başladı ve dersler ilk dönem kaldı. Şimdi şimdi rutine bindirdim sayılır. İkinci dönem devam ederim diye düşünüyorum. Tıpkı diğer yıllar gibi inişli, çıkışlı, üzüntülü, sevinçli bir yıl oldu. Hayatımın yeni evrelerini görme fırsatım oldu.

Yeni yılda eğer bileğimdeki sakatlık geçerse tekrar düzenli spor yapmak istiyorum. İş konusunda gelişmek istiyorum. Belki askere giderim. Çok uzun vadeli plan yapmak bana göre değil. Teşekkürler senin de yeni yılın kutlu olsun.

2016-2018 çok kötüydü, 2019'da toparlandım, genel olarak güzel geçti. İş açısından oldukça iyiydi. Araba kullanmayı bile öğrendim. Aşkı bulmaya yaklaşmıştım ama olmadı, 2020'de o da olur umarım, bir eksik o kaldı :) ha bir de bol gezeceğim.
Senin de yeni yılın kutlu olsun ^^

hayatımın arka fonunu oluşturan gelecek kaygısı, geçim sıkıntısı ve sağlık sorunları gibi faktörlere rağmen benim açımdan fena geçmedi bu yıl. ilk yarısı daha keyifli ve güzeldi. ikinci yarısında ekonomik olarak ciddi anlamda zorlanmaya başladım. en yakın arkadaşımın şehirden ayrılmasıyla birlikte çok daha yalnız hisseder oldum. yine de fena değildi açıkçası, uzun vadede gülümseyerek ve güzel hatırlayacağım şeylerin sayısı kötülere kıyasla daha fazla.

2019 zaten pek bi' şey beklediğim bir yıl değildi işin açığı. hazırlığı da sayarsak 5 yıllık üniversite macerasını yarıladım sayılır. tam ortada, fazlasıyla sıradan, ne yeni başlamış olmanın büyüsünü ne de sona yaklaşmanın endişesini taşıyan bir yıldı benim açımdan. sıradan, düz, rutin... ne dersen. şikayetçiyim diyemem. yalnız yeni yıla giriş açısından hayatımın en kötü yılı 2019 olacak. muhafazakar ailede büyüdüm, bizde böyle şeyler kutlanmazdı. ona rağmen o dönemlerde yaşadıklarım ve hissettiklerim bile daha civcivliydi. yarın gece ciddi anlamda HİÇBİR ŞEY yap(a)mayacağım. en azından içerim diyordum, param yok. arkadaşım yok. yani var aslında ama onlarla bir şey yapmak istemiyorum, zaten onların da böyle bir isteği olduğunu zannetmiyorum. öylece odamda oturacağım, dizi-film izlerim belki. herhalde kuruyemiş ve kola bile almayacağım. öyle yapayalnız, bomboş... hiç böyle olmamıştı. hemen her yıl ya ailem ya arkadaşlarım olurdu yanımda. sevgilim ya da. bu sefer kimse yok. tuhaf geliyor biraz.

***

yeni yılda sağlığıma kavuşmak, 75-100 arası kitap okuyabilmek, okul performansımı ciddi ölçüde etkilemeyecek ve bana biraz olsun insanca yaşama hakkı tanıyacak bir iş bulabilmek, erasmus sınavını kazanarak 2021'i mümkünse letonya'da karşılayabilmek istiyorum. büyük beklentilerim yok, daha ziyade uzun vadede işleri yoluna koyabilmek adına küçük adımlar attığım bir yıl olmasını bekliyor/temenni ediyorum.

herkesin yeni yılını ENİŞTEN dileklerimle kutlarım.

iş sağlık aşk. her anlamda berbat geçti. 2020den umutluyum :)

2019 her anlamda hayatımın en kötü yılıydı.

Büyük bir sağlık sorunu yaşadım, uzun süreli ilişkim çok kötü bir şekilde bitti, kendimden beklemediğim şeyler yaptım, severek yaptığım işten nefret edecek duruma geldim, bıraktım. Çok zorlandım ama çok şey de öğrendim aynı zamanda.

Bu yıl yeterince mutsuz olduğuma karar vermiş olacak ki gider ayak hiç beklemediğim şirinlikler yaptı bana :) mutlu, heyecanlı ve umutlu giriyorum 2020'ye, her alanda ilerlemenin yılı olur umarım benim için ^^

Mutlu yıllar herkese :)

güzel başladı, ama çok kötü bitti. her geçen yılla ben daha da tükeniyorum.

Dönüm noktaları ile kırılma anlarının bir hayli fazla olduğu ve haliyle önem taşıdığı, iyisiyle kötüsüyle, inişli çıkışlı, ilkleri yaşadığım, mutlulukları tattığım dönemler gibi, en karanlık, en depresif ruh hali içerisine girdiğim dönemler de oldu.

- Yamaç Paraşütü yaptım.
- Yaşça bana yakın olan bir bayanı sosyal etkinliğe çağırdım. İlk defa yaşça bana yakın olan karşı cinsle organize ettiğim kültür sanat gerçekleştirdim.
- Ekim ve kasım ayı hayatımın en rutinli dönemi oldu. Haftada 3-4 gün spor, 2 gün ingilizce speaking. 8 Haftasonun 6'sinde sinema ve tiyatro.

- Ağustos ayında depresif, bunalımlı ve epey karanlık geçti.

İnişli çıkışlı.
Yılın başında yeni bir iş yerinde çalışmaya başladım. Çok rahattı çalışma ortamı. Evi de taşıdım. Çok sevdiğim bir muhitte yaşıyorum. Ancak verilen sözler tutulmadığı için işten ayrılma kararı aldım. Global bir şirkete %60 maaş artışı ile geçtim. Şu an aşırı mutsuzum. İş bakıyorum ama bu seviyede bir şirkette bu seviyede maaş bulmak çok zor.

İlk yarısı güzeldi. Eylül-Ekimden sonrası çok kötü ve yıpratıcı. Kötü bitiyor. İlkler, dönüm noktaları vs, hayatımın en önemli senesi olabilir.

çocukluğumun en büyük travmalarından birine dair atlattım ve geçmişte bıraktım sandığım hiçbir şeyi atlatamadığımın çok acı bir şekilde farkına vardım. bu farkındalıkla hayatıma devam ediyorum ve geçmişte o durumla başa çıkışımın üzerine kurduğum her şeyi yeniden öğreniyorum. bu açıdan çok zorlayıcı oldu, ergenlikte bıraktım sandığım bazı huylarım falan geri geldi çünkü. millet 2020'ye giriyor, ben 2002'ye sanki, o kadar geriye gittim. neyse önce afalladım ama yavaş yavaş toparlıyorum bence.

mutluluğu, sağlığı, parayı huzuru geçiyorum, bunlar zaten olmazsa olmaz. 2020'de kendime daha şefkatli davranmayı planlıyorum, kontrol edemediğim şeyleri oluruna bırakmayı öğrensem daha ne isterim bu hayattan. yeni yılınız kutlu olsun sevgili duyuru.

yas 13 falan mi? yoksa hala "erkekler", "kadinlar" diye genelleme yapmak pek normal degil. begenmemisler demek ki seni, o kadar dusunmeye degecek bir sey degil, baskasiyla konus sen de.

erkeklerin %21.77 si skor peşinde koşar. o ara başka gol atıyordur yazmamıştır.

yeterince güzel değilsin. daha güzeller ile ilgilenirken seni yedekte tutuyorlar.

benzeri kelimeleri kadınlar içinde kullanabiliriz. bana da bazen böyleleri denk geliyor. bazıları öylesine, amaçsızlar sanırım.

o zaman sen de açık oyna, böylece ellerinden bu imkanı almış olursun. beni istiyor musun diye sor, hayır derse o zaman ne istiyorsun ne diye sor, evet derse o zaman gel beni al böyle vakit kaybetmeyelim dersin, so simpıl.

kadınlar daha çok yapıyor bunu. hatta ne 3 günü, hiç yazmıyor:)

muhtemelen yedeklerdesin. yoklukta gideri var derler ya. yokluk icin el altında saklıyor denir buna.
dert etme hepimiz bazen birilerinin yedekleriyizdir.

youtu.be

Matthew Hussey'in ve diğer arkadaşların da dediği gibi, bazi erkekler programlarındaki boşlukları dolduruyor. Ilgi hala duruyor mu acaba diye bi yoklayıp ego tatmini yapıyorlar. Istedikleri ilgiyi göstermeyin, zaten bir daha yazmazlar.

sizin gibileri kaldı mı ya :) lütfen yılmayın devam edin.

erkek olarak cevap vereyim, yukaridakilerin cogu hakli, biraz bos muhabbet, biraz yedekleme, biraz ya duserse mantigi.. bunu cok iyi anliyorumda, aynisinin kadin versiyonu şu an başimda, onun icin bir baslik aciyorum simdi ve cevaplarinizi bekliyorum, başligini biraz calabilir miyim?:)

Yedekte bir sürü kadını tutuyordur, sizinle konuşmadığı süreçte onlarla konuşuyordur, başka ne olacak. Var böyle insanlar.

x'te kızlar teklif ediyormuş kalıbından bir ütopya gibi bahsedildiğine göre bunun son derece iyi bir şey olduğu yönünde genelleme yapabiliriz gibime geliyor.

kaldı ki cinsiyet farketmeksizin ilk adımı atabilmek saygıyı hak edecek bir davranış.

Direk gidip söyle üzerinde çok da kafa yormaya değmez.

Bu karşındaki kişinin seni beğenip beğenmemesiyle alakalı aslında. Önce ya da sonra söylemen olayı pek etkilemeyecektir. Eğer karşılığı varsa oh be dedirtir, yoksa al başına belayı dedirtir.

Bizim millet biraz gariptir. Kız için ölür biteriz, “ah keşke” deriz. Kızdan ilk adım gelirse “yollu bu yollu” deriz..

Not: bir erkek...

Bir kadın olarak bunu özgüvenli buluyorum. Arkadaş araya sokmak ne kadar ezikçe geliyorsa bu da o kadar hoş geliyor. Bir kadın ya da bir erkek bana gelip beğendiğini söylese çok hoşuma gider.

karşındaki erkek malsa eksi puandır.

ben bayılırım. çok hoşuma gider.

hiç de öyle yollu falan demem. böyle bir toplumda ilk adımı atabilen kadın cesur ve gerçek bir kadındır.

yahu niye eksi puan olsun. merhaba dersiniz ve olaylar gelişir.

eksi puandır evet bir şey istiyorsan asla söyleme karşıdaki telepati yoluyla anlasın.

anlamıyorsa zaten o erkek seni taşıyamaz.

benim için artı puandır. diğer kadınlar gibi kıvırmadan, millete uymadan içinden geldiği gibi hareket ettiğini düşünürüm

maalesef öyledir. kaçan kovalanıyor. bir de erkek havalanınca çok pis bir psikolojiye bürünür.

benim gözümde eksi puandır. kadın çok hoşlanıyorsa erkeğin adım atmasına en fazla önayak olmalı. erkek zaten çok rahat anlar. kadın olsam ve amacım erkeğe adım atmak olsa en fazla bir tiyatroya ya da bir etkinliğe davet ederim.

Ben tanışmak istediğimi belirten bir mesaj atmıştım, numarasını bulup.yazmasaydım, hep bi keşke kalırdı içimde.hoşlanıyorsanız belli edin, konuşmaya çalışın.herşeyin erkekten beklenmesine karşıyım.

ben fazla çekingen ve sayko bir adam olduğum için sanırım sadece bir ya da iki kez "hoşlanıyorum" diyebildim hayatım boyunca. diğer tüm durumlarda karşı taraf açıldı. bunu hiç garipsemedim, nahoş bulmadım. aksine çok takdir edip mutlu oldum, benim şahsi fikrim ve yaşam görüşümce bu hiç anormal bir durum değil; hatta bu tarz "delikanlı" kadınları daha çekici buluyorum.

ha başkası vardır işte "yollu" der, gtü kalkar, bi' şeyler olur... öyleleri de var. adamına bağlı işte. ben kendim adına konuşuyorum sadece. "senden hoşlanıyorum" cümlesi yüzünden gtü kalkacak, karşı tarafa yollu diyecek bir tiple birlikte olmamak ne kaybettirir insana, onu da düşünmek lazım. bence yardır gitsin. şu sözüne saygı duyamayacak, bu yüzden gtü başı ayrı oynayacak biriyse en azından vakit kaybetmemiş olursun. hoşlandığını söyleyemediğin biriyle ne yaşamayı bekliyorsun ki? git belli et, cesaretin varsa açık açık konuş.

astrid Telefon numarası var, evet çok fazla etkilendim, fiziksel ve de ruhsal bir etkileşim oldu hayatımda ilk kez. Günlerdir düşünüyorum. Peşinden koş diyor bir tarafım, diğer taraftan da biri olup olmadığını bilmiyorum. Eğer öyleyse; bana olan saygısını yitirmesini istemem.

Eksi puan mı bilmem ama bana göre doğru bir taktik değil çünkü (genelleyerek söylüyorum) kadınlar istemiyorsa reddederken erkekler reddetmez ve bu noktada kadın zaten baştan duyguyla teklif ettiği için kalkansız kalır. Geleneksel olarak erkeklerin teklif etmesi bu sebeple anlamlı. Her adete sırf adet olduğu için karşı olmamak lazım. Önayak olursun, sinyal verirsin, olmuyorsa zaten olmayacak iştir gidip açıkça teklif etmezsin.

@cookie denemeden asla bilemezsin.ayrıca niye saygısını yitirsin ki, cesaretli olman saygı duyulacak birşey bence.

burada işin kötüsü, erkek tarafı aslında ilgilenmese bile nasılsa kısmet ayağıma gelmiş biraz skor yaparım sonra kaçarım diye düşünebilir.

Sorunuz erkeklere, ancak bu cevap bir bayandan olsun:) Biraz evvel bir paylaşımda bulundum, yaşasın acemilik diye. Dünya döner mi bizim için de? dedim. Bazı arkadaşlar siz döndürün, dedi. Beraber döndürelim şu dünyayı, ne dersiniz? Şu kelebekler hala uçuşuyorken. Dilek tutmalardan, dile dökmelere geçelim. Dön be dünya :)

tasarımı iyi çünkü. konsepti italyan firma yapmış. anladığım kadarıyla ortada ne fabrika var ne türk malı bi ürün var. yani şuan eleştirecek bişey yok. ortada bişey yok çünkü.

şu an olumsuz yorum yapanı fena fişlerler bende mesela burda yerin dibine soktum ama firma sayfasından övdüm de övdüm

olumsuz yorum yapan linç yer şu an. ya da para almışlardır.

milyon takipçili "sözde" mizah sayfalarının çoğunu takip ediyorum arkadaşlar arada bi' şeyler gönderdiği için. genel kalite inanılmaz düşük. reklamlar falan akıllara zarar. şu "how can i get to taksim" videosuyla meşhur olan dayı var ya mesela... "o dayının hayat hikayesini paylaştık!11!" diye başka sayfanın reklamını yapıyorlar veya "x ile y ünlüsü birbirine girdi, videosu hesabımızda" diyorlar vs... gördükçe kusasım geliyor, gerçekten 6 yaş seviyesi yani, fazlası değil. haliyle pek bir şey beklememek lazım. kitlenin iq'su tek haneli falan siyasi görüşünden bağımsız olarak. böyle bomboş içerikler üreten, tek derdi kendisi gibi aptallar sayesinde para götürmek olan yerlerin tepkilerine şaşırmamak lazım. konya'da uzay üssümüz var desen onu da paylaşırlar. amacı etkileşim yaratmak çünkü, inansın ya da inanmasın, türk bayrağıyla paylaşıp prim yapabiliyorsa yapacaktır.

twitter da aynı. fenomenlere basmışlar virali.

reklam. herkes ekmeğinde.

Yanlış hesapları takip ediyor olabilir misiniz?

twitter.com

twitter.com

su anda gozuken pininfarina elindeki birkac konsepti hafif degisiklikler yaparak bize gecirmis. bunun birkac sene onceki saab fiyaskosuna donusmesi olasi ama bir sans vermek lazim. gommek icin erken, benim de 500bin takipcili bir hesabim olsaydi ilk etapta gommeye calismazdim..

ulkemize ciddi hir katki yapma ihtimali olan bir girişime şu aşamada gömmeye calişmak karaktersizlik olur, o yüzden. Herkes biliyor aslinda henuz bir fabrika olmadigini vs. İyi bir şeyler yapılmaya çalışılıyor, bunlara takos olmak, kötülemek yanlıştır. İnşallah tamamına erer bu proje.

Reklam kokan hareketler. Altta yorumlar efsane yalnız.

Herifin birisi "italyanlar ne araba yapıyor beee" yazmış sabah sabah sesli güldürdü :)) Haliyle hemen cevap gelmiş "bmw'yi de o firma tasarlıyor bla bla.."

Sonra bir manyak da bu herife cevap vermiş, "e geriye ne kaldı, türk malı dedikleri sen mi oluyorsun o zaman" diye :))

Tasarım güzel ama iyi niyetlerine hiçbir zaman inanmadım. ilerleyen günler gösterir nasıl bir pislik çıkacağını.

sen yenisin galiba.
haftalardır böyle ki hatta en uzun geceyi geride bıraktık :)

ne haftası ya? yıllardır böyle. gece gidip, gece dönenlerdeniz.

şey gibi afedersiniz'e gerek yok, hoş birşey değil doğru.

@baldan kaymak

bu sezon için demiştim haftalardır diye :) yoksa senin de dediğin gibi yıllardır böyle. ama sadece ekim-mart arası gece uyanıyoruz.

ilk defa mı bu saatte kalktın? yıllardır böyle, insanlar o yüzden isyan ediyor. yaz/kış saati uygulaması varken böyle değildi, 7 gibi aydınlanıyordu hava.

2016 yilindan beri boyle, her sene bu sacma uygulama kalkar diye umuyorum ama degismiyor, ben zaten erken kalkan biriyim, 5-6 gibi uyanıyorum 9a kadar aydinlanma bekledigim gunler oluyor, bir tek doguda rahat ettim, Kars'ta mesela vakitlice aydinlaniyodu hava, orada mi yasasam napsam.

Yaz saati uygulaması varken de boyleydi, kisin bir donem karanlıkta çıkıyordu evden milyonlarca kisi.

www.youtube.com

sen daha gecen gun 6 bin lira maasim var nasil birikim yapayim diye duyuru acmamis miydin, ilk kez mi sabah 7'de uyaniyorsun?

hiç yaşamadım şimdiye kadar böyle bir şey, hatta kefil istendiğini ilk defa sizden duyuyorum desem yeridir.

Biz de kendi kiracilarimizdan hiç istemedik bu arada.

istemişlerdi 5 yıl önce

banka teminatı isteyen oldu ama kefil hayır.

ilk kez eve cikacagim zaman kefil istemisti ev sahibi, bir arkadasimi ablam diye kefil gostermistim. ondan sonra 2 kez daha ev kiraladim kefil soran olmadi.

Kirada 2 evimiz var, kefil falan istemedik. Bizim evlerin rayiç bedeli düşük çünkü. Memur değilsiniz diye istiyor olabilirler. Ev sahibi olmanın en büyük sorunu kira takıp kaçılması. Her 5 kiracının 3 ünden bu zararı görüyor ev sahipleri.
Birde yüksek rayiç bedelli evler önüne gelene verilmez, verilirse de bir teminat istenir.

Depozitoyu artırırsanız bence ikna olabilirler. Atıyorum 2 kira depozito yerine 4 kira depozito ev sahibine “parasal sıkıntım yok” mesajı verecektir.

Bizimki istedi kefili beğenmedi fazladan senet aldı böyle de ayrı bir cinsti. 1 yıl sonra çıktık evden senetleride aldık. Birde emlakçı memur kefil istedi ama o ara öğrenci idik.

ankara'da yaşıyorum ve öğrenciyim demem yeterli olur sanırım jsfjsfjs. benim amcam memur, bu tip durumlarda direkt onu arıyorum, sağolsun her seferinde yardımcı oldu. tam detayına vakıf değilim ama kallavi de bi memur, beni görünce "ya yalnız kefil lazım :S :S" deyip yarım ağızla konuşan emlakçılar amcam gelince indirim falan yapıyo, big_dick_officer06 sağolsun o konuda sorun yaşamıyorum hiç.

2 kira depozito verdim bir de kefil isteseydi bari.

1 defa aile disindan İstediler
Digerlerinde esim kefil oldu

Geçtiğimiz hafta izinliydim. Bugün sabahtan beri sendromluyum. Yarın nasıl çalışacağımı düşünüyorum. :(

benim pazartesi günü dersim yok, salı sendromu yaşıyorum o yüzden. gerçi yarın iş var, halletmem gereken diğer şeyler var ama olsun onlara canım çok sıkılmıyor, sığır gibi yatmaktan iyidir kafam dağılır.

geldi yine sendromum :/

Haftanın 7 günü çalışınca pazartesi sendromu kalmıyor. ♡

delireceğim. (._.)

Pöf!

haftanın 7 günü çalışınca sendrom kalmıyor tavsiye ederim...

azaldı. sebze poşetleri haricinde ayda 1 ücretli poşet alıyorumdur en fazla. market için bez poşetler var onlar güzel.

çok iyiymiş ya. onun yerine daha büyük ve dayanıklı poşetlerden alsanız ve onu kullansanız olmuyor mu?
son 1 senede 3 tane dayanıklı poşet, 3-4 tane de daha dayanıksız olan normal poşet aldım sadece. ama bu dayanıksız dediğim poşetler ömür boyu garantili ve parçalanırsa değiştiriyorlar.

Bariz azaldı. Ani market ziyaretleri haricinde bez poşetlerimi alıyorum yanıma.

markete giderken yanıma 2 tane bez torba alıyorum.. çok nadir parayla poşet alıyorum.. o da dışarıdan eve dönerken işte..

ama çöp atma alışkanlıklarım kesinlikle değişti.. jumbo boy çöp kovası aldım.. jumbo boy çöp torbası alıyorum marketten.. içinde 10-15 adet oluyor.. kova da torba da büyük olunca haftada bir çöp atar oldum.. bekar olunca öyle çok fazla kokacak akacak çöpüm olmuyor tabi..

kesinlikle azaldı, 3-5 şey ise genelde elimde götürüyorum mesafe çok yoksa

azaldı ama ekmek reyonundaki ince şeffaf poşetlerden çalıp onlara dolduruyorum.

Eskiden de çevre kaygısıyla mümkün olduğu kadar az poşet alırdım ve aldığım her poşeti evde 1 günlük çöp poşeti olarak değerlendirirdim. Şimdi de aynı şeyi yapıyorum. Poşet kullanımımda eskiye nazaran hiç bir değişiklik olmadı.
Eskiden beleş diye market poşetine 3er 5er boş poşet tıkıştıran teyzelerin bu kadar poşeti ne yaptıklarını da şimdi evden torba getirenlerin çöp poşeti sorununu nasıl çözdüklerini de hep merak etmişimdir.

Zaten zorda kalmadıkça poşet almamaya çalışıyordum birkaç senedir. Ya sırt çantama atıyordum aldıklarımı ya da yanımda bez çanta oluyordu. Çok bir şey değişmedi diyebilirim bu yüzden kendi açımdan.

eskiden parayla çöp poşeti alırdım, artık marketten parayla aldığım poşetleri kullanıyorum. yani öyle aşırı bir azalma veya artma olmadı.

bez torba kullanıyorum unutmadığım zamanlar, her unuttuğumda bez torba ala ala evde 6 tane bez torba oldu.

poşet tüketimini azaltamamamdaki ikinci sebep ise evden direkt olarak markete pek gitmemem.

yani dışardayken markete uğrayıp sonra eve geliyorum. evden direkt gitmiyorum pek.

Yaşadığım ülkede zaten uzun süredir poşetler paralı, ilk taşıdığımda çok yadırgamıştım parayla poşet almayı ve unutuyordum poşetleri tekrar kullanmak üzere çantama atmayı, ama her markete gidince 10p 20p vermekten ciğerim soldu, sağlam büyük bez poşetleri çantalarıma katlayıp attım, işten eve dönerken alışverişimi yaptığımda çantamda yer yoksa bile poşetim oluyor yanımda mutlaka.

Ama genelde insanları büyük alışveriş yapmadıkları sürece aldıklarını çantalarına tıkmış ya da elinde taşırken görüyorum, bence poşetlerin paralı olması gerçekten etkiliyor poşet kullanımını.

Bir diğer dikkatimi çeken nokta ise, mesela bimde a101de falan hala bedava olduğu zamanlardaki gibi kalitesiz, eve gidene kadar yırtılan poşetler parayla satılıyor, halbuki burda parayla satılan poşetler baya büyük ve sağlam, aylarca kullansan bana mısın demiyor. Amaç gerçekten çevreyi düşünmekse o poşetlerin gerçekten tekrar tekrar kullanılabilir olması gerekiyor ki gerçekten işe yarasın, yoksa 25 kr verip ikinci kez kullanamayacak bi poşet alacaksam, bu üzüm yemek değil bağcıyı dövmek oluyor benim gözümde. Çevre falan hikaye Türkiye'de, kullandığınız poşetten bile devletin bütçe açığını kapatmaya çalışıyorlar vergisidir şusudur busudur. Hoş değil.

azaldı. toplu alışverişe giderken evden bez poşet götürüyoruz. eskiden toplu alışverişten 20 poşetle gelirdik eve.

okuldan dönüyorsam aldıklarımı çantama atıyorum ama onun dışında poşet almaya devam ediyorum. ayın 30 günü markete gidip her seferinde bir poşet alsam 7.5 lira edecek, hadi ikişer tane alayım 15 lira olsun, her allahın günü markete giriyorsam ayda 15 lira param da vardır sonuçta.

"ama çevre..." diyecek olanlar için: ben elimden geldiğince hassasım bu konuda, uygulamayı da destekliyorum ama mevcut düzende para basan firmaları ve fabrikaları görmezden gelip suçu sıradan vatandaşa yıkma dingilliğinden de tiksiniyorum. ben 100 sene her gün aralıksız sokaklara sçıp çöp atsam tek bir tane fabrikanın bir saatte doğaya verdiği zararı veremem. ben az tüketiyorum, olabildiğince az talep oluşturmaya çalışıyorum. skindirik bir poşeti almamaktan daha faydalı bence bu doğa için, kaldı ki o poşetleri de gidip sokağa atmıyorum ben.

poşet almayanlara "niye almıyorsunuz" diyecek değilim de 25 kuruşa poşet almayıp da yanında bez torba taşıyor diye kendini gezegenin kurtarıcısı zanneden insanları anlamıyorum. burnuna kadar tüketime batmışsın poşet almasan ne olur, gezegeni kurtarmak o kadar kolaysa bundan sonra ben de poşet almayarak kurtarayım madem.

benim için değişiklik yok. senelerdir evdeki alışveriş çantamda file durur. fileyle yapıyorum zaten alışverişi. doğaya katkısı vb bilmem, şekli hoşuma gidiyor. bir ara kese kağıdıyla yapıyordum şekli güzel diye.

Sanal market hariç, bugüne kadar hiç poşet satın almadım. En çok bunlara yaradı herhalde, istememe gibi bir seçenek yok.

Markete gidince sepeti kendi aracıma kadar götürünce gerek kalmıyor.
Bazen sadece abur cubur alınca, kasiyer tezgah altından manav poşeti çıkarıp veriyor.

bunlar cok buyuk oy potansiyeline sahip olamazlar ilk etapta, sadece biraz oy calarlar, % 3-5 gibi bir oylari olur, kemik kitle reis neredeyse oraya yanasir, reis onemli

iki parti toplamda %5'i görürse bile şaşarım, %2-3 arası bekliyorum. ha sen kimsin dersen düz vatandaşım. sözlükteki yorumlara bakıyorum da insanlar çok pozitif yahu, "halk siyasal islam'ın ne olduğunu gördü, bir daha buna geçit vermezler" falan diyor hahaha yahu ne alakası var, bizim millet cebindeki para azalınca aklınca erdoğan'a mesaj vermek için tepki gösterdi işte alt tarafı, babacan amerika'dan birazcık para getirsin de hepsi yine siyasal islamcı olur. türkiye'de sanki böyle bir bilinç varmış gibi "siyasal islam'ın ne olduğunu gördüler" yazılması komik geliyor bana. adamlar hala dış güçler zart zurt diyor, mevcut durumu siyasal islam'a bağlayabilecek zekası olan zaten en başından beri bunlara oy vermiyordu ki.

Ani bir etki olmasa da tabi ki etkili olacaklarını düşünüyorum. Özellikle Babacan'da büyük potansiyel görüyorum ben. Davutoğlu da ittifakla falan kendini bi şekilde meclise atmayı başaracaktır ama bence.

Halkımız şu an iyi durumda değil ekonomik olarak. "Hep ampule bastık, bu seçim de bu partiye basalım." diyebilirler. Bizim halkımız aslında bu tarz yenilikleri sever. Sadece günümüzde şu ana kadar bunu ifade edebilecekleri parti yoktu pek. Hatta AKP-MHP arası geçiş yapan oyların çoğunu alır gibi bu iki yeni parti. Bir miktar İyi Parti'den de alırlar. Çünkü aslında programlarını okursak daha İslamcı düşündüğümüz Davutoğlu'nun programı bile İyi Parti'den çok farklı değil.

İkisi toplamda %5 alsa ben de çok şaşırırım, toplamda alacakları %3 bile olmaz. Onun da tamamını AKP'den değil, İYİP, SP hatta kemik CHP seçmeni olmayan seçmenden bile bir tık alırlar.

AKP'den oy çalarız, Erdoğanı deviririz diye umutlananlar hangi halkın arasında yaşıyorlar ya hu?

bunlar akp tabanından oy çekecekler akp'de oy kaptırmamak için bunlarla çalışmak zorunda kalacak. mhp gibi.
%5-6 çekerler ki önemli baya.

1.Kalın olmayan, sevdiğin türde bi kitap seç.
2.Her gün muhtemelen akşam 10:30-11:30 arası boşsun. Veya başka bir saat varsa sen seç.
3.Saat kur. Kitap okuma saatin gelince telefonunu uzak bi yere bırak, çalarsa duyarsın nasılsa. Birisi seni aramadığı sürece telefona bakma.
4.Bunu her gün yap.

aynen ben de senin gibiyim. nerede eski ben, nerede şimdiki ben :)

çözüm olarak şöyle öneri verebilirim: her gün en az on sayfa (veya ne kadar istiyorsan) okumaya zorla kendini. böylece hiç okumadığın gün kalmaz ve kitabı bitirmiş olursun.

Çözüm 1: daha önce okuduğunuz keyif verici bir seri varsa onunla giriş yapmak. zira bu yeni düzen ve etraftaki uyaranların fazlalığı vakit ayırsak bile uzun vadede bizi odaklanmakta güçlük çeken ve dikkat&ilgi süreleri daha kısa insanlar haline getirdi. ısınma için beyine ufak bir yükle başlamak adına bu iyi bir yöntem. Seri olmak zorunda değil tek bir kitap da olabilir.

Çözüm 2: öykü ya da deneme okuyarak başlamak. böylece tatmini yükseltmek, çünkü böyle olunca tamamlama hissi daha çabuk geliyor. aynı zamanda sürdürülebilir oluyor yoğun da olsanız.

belli sure boyunca telefonu kurcalamaniza engel olan app'leri tavsiye ederim. 15 dakikayla baslayip yavas yavas artirabilirsiniz. benim dikkat araligim (bkz: attention span) 3 dakikaya dusmustu, odaklanma app'i sayesinde 50 dakikaya kadar cikarttim.

cocukken surekli kitap okuyan biri olarak su an yilda 3 kitap bitirirsem sukrediyorum. cok uzucu. en buyuk nedeni telefon bence de.

Okumayı sevdiğin türde kitaplarla ilgilenmen lazım. okurken eziyete katlanıyormuş gibi hissediyorsan telefonunu elinden bırakamayacaksın. araştırma kitapları veya uzun soluklu romanlar yerine, merak uyandırıcı, görece kısa 4-5 adet klasikle başlamak işe yarayabilir.

Aynı durumdayım. Eskiden gayet iyi okurken 1 senedir hiç içimden gelmiyor. Geçen denedim odaklanamadım. ama benim asıl merak ettiğim, instagram nasıl bu kadar vaktinizi alabiliyor? Hani son postlara baksan en fazla 10 dakika falan sürüyor. Şimdi instagram hareketlerime baktım, salı 1 saat 39 dakika, çarşamba 1 saat 13 dakika geçirmişim. Siz ne yapıyorsunuz içeride la? Bilmediğimiz ortamlar falan mı var :DD

aynı sorundan mustaribim ne yazık ki. ben bir de maç hastasıyım, şimdi avrupa maçları bizim saçma saatimiz yüzünden gece 1'de ancak bitiyor, öyle "akşam oturup okuyayım" da diyemiyorum, çok lazımmış gibi aklım hep avrupa'nın farklı bir köşesindeki maçta oluyor, kendimi veremiyorum.

ben kendi adıma üstesinden gelmeyi başaramadım. yalnızca hiçbir şekilde dış etken tarafından rahatsız edilemeyeceğim, gerçekten "bomboş" kalabileceğim zamanlarda kitap okuyabiliyorum. uzun süreli tatil, sabahın körü veya beni ilgilendiren hiçbir maçın olmadığı sayılı günler... anca o zaman. o yüzden ben bazen normalden biraz daha erken kalkmaya çalışıyorum veya okuyacak vakit bulduğumda normalde okuyacağımdan daha fazla okumaya çalışıyorum.

bu şekilde mevcut tempomdan hiç memnun olmasam bile ayda 300-400 sayfayı bulabiliyorum; çünkü ay boyunca kitabı elime 3-4 kez alıyorum ama alınca da bayağı okumuş oluyorum. onun dışında okul, iş-güç, hayatta kalma savaşı ve onun getirdiği stres vs. derken düzenli olarak kitap okumak zaten çoğu kişi için çok zor. çelik gibi irade lazım.

bende bi' de anlama takıntısı var, her bir cümleyi kaplumbağa hızında okuyup tam anlamıyla sindiremezsem rahat edemiyorum. tamamen odaklanmadan asla başlamam. öyle olunca daha da zorlaşıyor, yani diğer insanlar gibi toplu taşımada yahut kafası atınca pat diye kitap okuyabilen biri değilim ne yazık ki, çok özeniyorum. o yüzden ayda 1-2 kez kitaba davranıyorum ama elime alınca da bırakmıyorum, kendi adıma böyle çözdüm. yılın 8-9 ayı ayda birer kitap, nispeten rahat edebildiğim ve boşa çıktığım üç ayda da aylık ortalama 3-4 kitap... senede 20-25 oluyor. çok mu? asla. ama olsun, hiç yoktan iyi :/

tuvalete kitap birakin, her gittiginiz de bir iki sayfa okuya okuya sadece orada bir kitap bitirirsiniz.
bir kitap klubune katilin, sadece kitap okuma aliskanligi kazandirmiyor, ayni kitaptan farkli insanlarin ne kadar farkli noktalara dikkati ettigini farkediyorsunuz. bir de belli bir sure oldugu icin ister istemez kitaplar bitiyor, cok etkili bir yontem, fakat disiplinsiz bir grup olmasin, onlar sinir bozucu oluyor.

kolay okunan bir kitap ile baslayin, misal ben bu aralar kukla'yi okuyorum, zaten hicbir zorlugu olmayan uzun tanimlamalara girmeyen, dizi gibi kitap.

bir de gaza geldiginiz zamani iyi degerlendirin, bos oldugunuz bir gun guzel bir kitapciya girin, uzun uzun kitaplari inceleyin, iclerinden ilginc olan, hemen okuyasiniz gelen bir tanesini hemen o an alin, yakindaki bir kafeye bara gidip cayinizi biranizi alip okumaya baslayin, uzun zamandir gecirdiginiz en iyi zaman oldugunu farkedeceksiniz. hatta ustune parkta yuruyus, o sirada kitapta okuduklarinizi dusunmek sindirmek, sonra dayanamayip bir banka oturup biraz daah okumak, sonra usuyup yine bir kafeye bara oturmak vs derken, sanki bir kitap la randevuya cikmis gibi oluyorsunuz, acayip guzel bir his.

cozum mudur bilmiyorum, ama bence ne yapsaniz okumayacaksiniz. tecrubem o ki: okuyan kucuk yastan baslayarak okuyor, okumayan da okumuyor.

benim onerim: telefonda faydali seylere bakmaya calisin, daha iyi instragram hesaplari takip edin. bilgiye baska sekilde ulasin.

Bahis koy, kesin okumak istiyorsan.

1. Bana 100 lira ver.
2. Eğer 30 gün boyunca her gün yarım saat kitap okumazsan, okumadığın gün, senin 100 lirayı tuvalete atıp sifon çekeyim. Sana videosunu göndereyim.

Ne dersin?

Not: Bu yöntem, okuma ihtimalini 3 kat artıracak.

Bu şekilde spor ve kilo vermek isteyen 2 kişiyi takip ediyorum.
Eğer başka yardım isteyen varsa, bana yazan ilk 3 kişiye daha yardımcı olacağım.

ben anksiyete nedeniyle birkaç sene kitap okuyamamıştım, psikoloğumun tavsiyesi üzerine çok sevdiğim, akıcı kitapları tekrar okumaya başlayarak okuma alışkanlığımı geri kazandım.

ebabil +1

Sesl kitap dinliyorum ben. Bende de aynı sıkıntılar vardı.

sesli kitap dene derim işe yarıyor.

cok sevdiginiz ve daha onceden elinizden birakamadiginiz bir yazarin bir kitabini ya da eskiden bu sekilde okudugunuz bir kitabi alip okuyun. kendinizi cok kaptirarak bir kitap/yazar ile basladiginizda tekrar, en azindan bende, kesinlikle ise yariyor. o havaya girince tekrar okuyabilmeye odaklaniyorsunuz.

9.1 milyon izlenme için risk almış. Belki yanında da silah falan vardır.

Karda tek başına doğada kamp yapanları mı diyorsun yoksa 1.5 saatlik videoyu izlememiz mi lazım?

@Tochinoshin Karda tek başına doğada kamp yapanları diyorum

ayılar kış uykusunda, kurtlar da ateşten kaçar.

ya bu isleri yapan adamlar tecrubeli oluyor zaten. bu ise ilgisi olan, belki yillarini vermis, ciddi tecrubesi ve egitimi olan kisiler. azicik adrenalin de seviyorsa yaparlar. bunlar senin benim icin korkutucu, yapan icin degil.

izlenme icin risk aldigina da katilmiyorum. en fazla "ben bunu zaten yapiyorum, bari youtube icerigine donustureyim" demistir. izlenme icin yapilacak is degil bu, olup gidersin.

adam çadırın içine soba bile kurmuş niye korksun ki :) cep telefonu veya telsizi vardır muhtemelen

videoya kitlendim. teşekkürler.
cevap: medeniyetten çok uzak bir yerde olduğunu düşünmüyorum.

Bu videonun medeniyetten uzak bir yerde çekildiğini ben de sanmıyorum, ama gerçekten dağa çıkıp kış kampları yapan ve kurt sürüleriyle bile karşılaşan insanlar var.

Tecrübe varsa, önlemlerinizi alırsanız ve doğanın kurallarına göre oynarsanız kolay kolay sıkıntı çıkmaz.

Valla soğuğu nerenden aldığını bilmen gerek bu konuda. Ben misal ayaklarım, kafam ve yanlarımdan soğuk alıyorum daha çok. Bu yüzden üstüme kalın giymeye çalışıyorum. Henüz 2 çoraba geçmedim ama eksileri bulunca botun içine 2 çorap giyerim. Bere sezonunu çoktan açtım. İçlik giymeyi düşünmüyorum niyeyse fazla rahatsız edici geliyor ısrarla diretiyorum. Geçen sene giymemistim ne güzel. Bu sene Ankara feci soğuk olacak diyor herkes bu kez cidden winter iş coming. Çok çok üşürsem içlik giyerim mecbur. Ha birde boynunu sıcak tut. Atkı olsun muhakkak.

hmm hasta olduğum günü düşünürsek savunmasız olan tek bölge kafamdı. bere, atkı vs. hiçbir şey yoktu. pek kalın da giyinmemiştim işin açığı, tişört üstüne SERSERİ ÇEKETİ vardı, önü açık olduğu için oradan da içeri girmiş olabilir. ama ben o gün kafamı gözümü kapatsam da hasta olurdum galiba ya. anlamadım çok saçma geldi.

bakıyorum diyorlar ki terlemeyin. e spor için çıktım ben ne demek terlemeyin, nefes alırken terliyorum zaten nasıl terlemicem. böyle kışın her terlediğimizde hasta olacaksak işimiz var.

Pamuklu kıyafetleri at bir kere kenara. Terini dışarı atacak sentetik şeyler giymen lazım. İlk katman olarak git termal içlik al. (pamuklu değil tabi ki. spor için uygun olanlardan) O senin ikinci bir derin gibi olacak, teri hemen vücudundan uzaklaştırıp kuru kalmanı sağlayacak. Üstüne yine sentetik uzun kollu bir şey giy. En dışa da rüzgar geçirmeyen ve çok kalın olmayan bir ceket al. Spor mağazalarının koşu için olan bölümlerinde bulabilirsin uygun kıyafetleri. Fazla para vermek istemiyorsan Decathlon'dan da alabilirsin bu dediklerimmi. Teri vücudundan uzaklaştırman en önemli şey burda. Teri tutacak pamuklu hiçbir şey olmasın üstünde. Yazın giydiğin sıradan t-shirt ve serseri cekediyle soğukta antrenman yaparsan ölürsün.
Ek olarak, alnından da çok fazla soğuk çarpar. Onu engellemek için kafa bandı da al.

En içe termal içlik. Bu teri dışarı atar üzerine pamuklu bir şey onun üzerine de havaya göre mont yağmurluk vs.

Sırtına havlu sok.

· Kasımpaşa A.Ş. biletleri, Beşiktaş A.Ş. logolu Passolig Kartlar hariç, diğer tüm Passolig kartlar ile satın alınabilir.

yani beşiktaş passolig kartlarına misafir tribün harici bilet satışı ve devri mümkün değil.

maalesef hocam, passolig garabetine hoşgeldin.

"Beşiktaş A.Ş. logolu kartlar sadece rakip tribünden bilet satın alabileceklerdir."

deplasman tribününde bilet transferini de engellemişler bu maç için. sen ya başka birinin kartını alıp kasımpaşa tarafına gireceksin ya da bi' şekilde ikiniz de deplasman tribününden bilet almış kişilerin kartlarını alacaksınız, aklıma başka yol gelmiyor. şu ana kadar başkasının kartıyla stada girmeye çalışıp geri çevrilen birini görmedim, fotoğrafa falan bakmıyorlar bile ama yine de garantisi yok.

bjk logolu kartı olan kimse kasımpaşa tribününe giremez o maçta

suadiye marmaray'ın yakınında oturuyoruz 3+1 evde. 2100 kira veriyorum. 700 faturalar.

2800'ü bölüşüyoruz.

üsküdar
tek
1300

3000
galatasaray
tek

Acibadem 2.500 2 kisi

Fulya 1750 tek

Sahibinden.com

Küçükçekmece
Marmaray ve Metrobüse 3 dakika
2+1
900
iki kişi

Bornova
3
1700

kadıköy tek 1700 2+1

cebeci/ankara, eşyalı 3+1, 1000 lira

Eskisehir 3+1 1100

Erenköy 2+1 2.400 2 kişi.

Çekmeköy 3+1 dublex 1000 TL 2 kişi.

Kadıköy Yeldeğirmeni 1400 tek

suadiye marmaray'a yakın oturuyorum. 2+1 ev 2750 tl kira. tek kişi.

Yaşam tarzını bilmem ama bana çok yarayan 2 şeyi paylaşayım.

1- bol bol su içki gaita olabildiğince yumuşak olsun.

2- İstanbul'daysan İBB kepekli halk ekmek tüket. Bunu bir hafta denersen sorunlarının büyük ölçüde azalacağına inanıyorum.

zamanında proctolog çok yardımcı olmuştu bana. o kadar ki, oturduğum yerde "sçıcam lan ben durduramazsınız!1!!! aslanlar gibi de yapıcam işte!1!" diye gaza geliyordum. özgüven gelmişti adeta. proctolog ağlatmazdı, proctolog üzmezdi. çok şükür geçti.

Botox tedavisini araştırın. Ben ameliyat olma aşamasında iken bu tedaviyi oldum. (3 kez tekrarlamak gerekti) ve bunun sonunda kurtuldum. Merhem olarak da madecassol iyi gelebilir

Fissürü ne yazık ki hiçbir ilaç iyi edemiyor.

imza: yaklaşık bir yıldır süren kanamalı bir fissür dertlisi.

hazır bu duyuru altında toplanmışken dernek falan mı kursak :(

anestol pomad +1
procto gylvenol fitil. kesinlikle kreminden daha iyi.
tıpkı hemoroidde olduğu gibi sıcak suda oturma da iyi gelir, rahatlatır.
doktora danışmak kaydıyla daflon.

2014 yılında operasyon geçirdim. siz de operasyon geçirip kurtulun, ömür boyu çekeceğinize 2 hafta çekip kurtulursunuz. bu arada sıcak suya oturma banyosu kremden daha çok işe yarıyor.

Bir genel cerrah olarak cevap vereyim.
Anrecta krem ve anestol pomad kullanın. Anrectayı günde 3 kez, anestol pomadı günde 2 kez bezelye büyüklüğünde makatın mümkün olduğunca içine doğru sürün, birlikte kullanabilirsiniz
Anrectanın baş ağrısı yan etkisi olmakta, olursa 2*1'e düşün yine olursa kesin
Mutlaka ılık suya oturma banyosu yapın.
Ayrıca anal fissür kronik olabilir, o ameliyat gerektirir. Bu nedenle kremlerle ağrı geçse bile doktora başvurun.
Geçmiş olsun

Bu arada yazmayı unutmuşum, ağrısını dindirmek için (kaslardaki kasılmadan ötürü) cataflam kullanabilirsin, en azından ağrını rahatlatır.

Onun dışında dokuda oluşan bir zedelenmeyi merhemle iyi etmek imkansız. Genel cerrahlar bile bunu önerebiliyorsa biz yanmışız.

@Avoiding The Puddle, Anrecta kremin amacı direk zedelenmeyi iyi etmek değildir. Makat bölgesinde dışkıyı tutmaya yarayan kasları gevşetir. Böylece hasta dışkılamayı daha rahat yapar. O bölgedeki kaslar gevşeyince yaranın iyileşmesi hızlanır. Ha zedelenme geçmeyebilir. Geçmezse zaten ameliyat gerekir.
Bilip bilmeden konuşmamak lazım

Fransizca okunusunda sondaki "n" bile belli belirsiz cikiyor. Ama yazilisinda sonda "t" oldugu icin ve Turkce cogu zaman yazildigi gibi okundugu icin t'yi seslendirerek okumusuz, dile o sekilde girmis.

Ayni durum "restaurant" icin de gecerli. Farkli olarak tdk bunu Fransizc okunusu ile, "restoran" olarak, almis ama gundelik hayatta hala cok insan "restorant" diye okuyor ve yaziyor.

Yabanci dilden gecince genel bir kural olmuyor, halk dile nasil aldiysa oyle devam ediyor gibi. Ben sahsen ikisini de t'siz okuyorum.

Edit: ayni Restaurant gibi Fransizlar gibi okuyarak aldigimiz baska bir kelime de aklima geldi: "fond de teint". T'yi okumayarak fondoten olarak almisiz.

"restaurant" alakasiz bir ornek zira o kelime "restoran" adapte edilmis. Hal boyleyken sonuna t koymak cahillik. Deodorant ise deodorant.

deodoran.

*ayrıca türkçe yazıldığı gibi okunan bir dil değildir.

kelime turkceye gectigi sekilde okunur, hocaniz sacmalamis. fransizcanin kendi telaffuz kurallari ayri, turkceninkiler ayri. kelime dile gecerken zaten genelde daha rahat okunabilecegi sekilde alinir. "deklare etmek" gibi ifadelerin dile girmesinin nedeni de bu - bizim icin telaffuz etmesi zor degil, turkceye adapte edilebiliyor. he hos mu orasi tartisilir ama sonuc itibariyle turkler "deklarasyon" diyebiliyor. rus bunu kendi diline adapte ediyor, o da "deklaratsiya" seklinde aliyor. yani yabanci dilden gecmis bir kelime cogunlukla "gecebildigi" icin geciyor zaten. turkcede deodorant ise oyle okunur. her kelimeyi kokenine gore okuyacaksak o zaman "dikleer etmek" diyelim deklare yerine. televizyon yerine de "televijın" diyelim. oyle sacmalik mi olur.

turkcenin yazildigi gibi okunmamasi baska bir olay ayrica. cikarilacak seslerin niteligini belirleyen isaretlerin bulunmamasi, ayni yazilan harflerin farkli sesler verebilmesi vs. ile ilgili. kelime sonundaki koskoca t'yi okumamanin bununla alakasi yok.

Pek ateist değilmiş gibime geldi. Seni yemiş.

şizofreni olabilir

Ne dusunelim, kendi tercihi. Baskasina zarari yok, istedigine inansin.

Umarım bu işten bi çıkarı olmuştur olmadıysa vay haline.

İltica başvurusu falan yaptıysa şayet, belki ileride mahkemede delil olarak kullanmak için eski tarihli konuşmalar (şu an aranızda geçen) kayıtta dursun diye şimdiden böyle muhabbetlere girmiş olabilir. Sorunca gösterir ben ta Kasım 2019'dan beri bu yoldayım zaten falan diye.

Ateist bir adamın Allah'ı Polonya'da bulabileceğini sanmıyorum.

bu arada polonya epey tutucu, pek düşündüğünüz gibi değil. ne bileyim bir şekilde misyonerlere filan denk gelmiştir, olabilir.

Allah yolunu açık etsin.

Ortama ayak uydurma meselesi gibi düşünüyorum.
Buralarda ise daha çok çeşitli sosyal alanlarda mealist takılanların, bir zaman sonra deizme ya da ateizme kaymasıyla ilgili haberler söz konusu.
Medeniyeti ise orta çağ karanlığındaki avrupaya Endülüs emevilerin öğretti. Kilise göz açtırmıyordu o zaman hiç kimseye. Yani Endülüs emevilerinden yıkıldıktan Sonra Avrupa (sözde) medeniyette öncü oldu. Rönesans ve reformun en önemli etkeni Endülüs emevileridir.

Ortama ayak uydurma +1

Yok öyle "şuraya gittim ışığı gördüm" muhabbeti. Arkadaşın biraz kolpa.

Bence Polonya’da zor günler geçirirken bir misyonerle yolları kesişti. O kadar çok var ki Avrupa’da hristiyanlığı yaymaya çalışan, insanları dine çağıran kiliseye davet eden anlayışlı, ılımlı, güleryüzlü, sakin insanlar. Otobüs durağında denk gelmiştim ben, evime de geldiler birkaç kere. Kötü hissettiği bir ana denk gelmiştir, sıcaklık hissetmiştir ve gitmiştir. Aile gibi benimsemiştir.

Ortama ayak uydurmuş biraz. Sonuçta kimseye zararı yoksa kimseye kötülük etmiyorsa çalmıyorsa yalan söylemiyorsa doğru isler yapıyorsa hayırlı olsun.

bi şey düşünmüyorum, adam pekala "aa mantıklı lan" deyip inanmış olabilir.

ben de ateistim ama ortodoksların kültürüne, kilise ortamına, öğretilerine vs. bayılıyorum. inanılmaz çekici geliyor, hoşuma gidiyor. türkiye'de müslüman ve dindar tek bir arkadaşım yok mesela ama slav arkadaşlarımın/tanıdıklarımın önemli bir bölümü dindar sayılmasa bile en azından inancı konusunda gayet net insanlar. içimde bir yaratıcının varlığına dair en ufak bir inanç olsaydı kesinlikle hristiyan olurdum. ben kültür olarak seviyorum ama gerçekliğine inanmıyorum, o yüzden hâlâ ateistim. arkadaş belki fikrini değiştirmiştir, insan her zaman aynı kalmıyor. allah yolunu açık etsin ne diyek.

Bunda sorgulanacak bir şey göremiyorum. Ateisttir diye sorgulamıyor anlamına gelmezdi, kaldı ki arayış içindeymiş. Belki şöyle belki böyle ama bir şekilde şu anki seçimi bu. Özgür iradesi var, kendisi için en iyi seçimi yine kendi yapabilecek yaşta. Bence bunun üzerine kafa yormak anlamsız.

Multecilige basvurur yakinda.

hayırlı olsun. başkasının inancı bize müdahale noktasına gelmediği sürece bizi ilgilendirmez.

inancını paylaşmıyorum, inancına saygı duyuyorum.

kendi tercihiyse diyecek bir şey yok ama boşluktayken dine hızla dalış yapanlarda ayarı tutturamama, kafayı kıracak kadar ileri gitme olaylarına denk geldim. ara ara yoklayıp keyfinin yerinde olup olmadığını anlayın. inancından dolayı eleştirmeyin (hangi din olursa olsun), alaycı konuşmayın.

eğer yeni hayat tarzı dışında garip gelen bir şeyler sezerseniz ve sizin yanında olma şansınız yoksa yakınlarına durumu haber edebilirsiniz. dinle kafası yıkanıp kukla gibi kullanmasınlar adamı. dediğim gibi bir anda hızlı giriş yapanlar her şeyi yapmaya teşne olabiliyorlar.

eğer her şey yolundaysa @megalomaniac+1

Gerçek bir ateist değilmiş evvela bunu söyleyeyim. İçinde hep bir tanrı inancı taşıyormuş. Kendi adıma konuşayım bu saatten sonra hiçbir din beni kendine çekemez. Arkadaşın için konuşursak yarın ben hristiyanlığı da bıraktım diyeceğine adım gibi eminim. Ha yine müslüman oldum da diyebilir yani = )

Bizdeki ateistlerin ekserisi bi islama karşılar zaten. Ona saldırdıkları kadar hiçbir dine ve öğretilerine saldırmazlar. Öyle işine gelmiştir. Çok var böyle.

"neler düşünüyosunuz?"

düşüncemizi söyleyelim de sonra şe'olmasın.

ateist olmaktan iyidir. inşallah islama döner. 20 yıldır insanlar hırsızları, rantçıları, zalimleri, haksızlıkları, iltimasçıları, ve darbecileri görüp bunları islama mal etti. halbuki bunlar Kuran'da açıkça yasaklandığı halde. "savaştayız (bok savaştasınız) o yüzden bize bize mübah, biz cemaatiz Allah bizimle, biz yapmasak kafirler yapıp önümüze geçer" gibi dayanaksız argümanlarla dini manipule edip insanları dinden soğuttular. belki bunun etkisidir.

@mekaniker, kardeş, o ateistler bu ülkede islam dini yüzünden baskılandıkları için olabilir mi acaba? kaldı ki hiçbir avrupa ülkesinde dinin sosyal yaşam üzerindeki etkisi bu kadar büyük değil. burada bağnazlar hükümette söz sahibi. avrupa'da birkaç ülke dışında bağnazı anca sokakta görürsün, "deli" deyip geçersin. orada tarikatlar bakanlıklara sokulmaz, ülkedeki her şey dine göre ayarlanmaz, insanlar nasıl yaşamak ve davranmak istedikleri konusunda büyük ölçüde özgürdür. ayrıca hristiyanların çoğu dini kendi kültürlerine adapte etmiştir; ruslar kendi dillerinde veya eski slavca kullanarak dua edebilir, inancını kendi kültürüne eklemleyebilir. ayrıca modern dünyada hiçbir dinin temsilcileri islam'ınkiler kadar agresif ve kısıtlayıcı değildir; çoğu yerde dindar cemaatler kendi içine kapanıp kendi işine bakarken burada devleti ele geçirmeye çalışır, onu yapamıyorsa otobüsteki kadına sataşır.

şunların arasındaki farkı anlayamıyor musunuz gerçekten?

@der meister beni destekler nitelikte konuşmuşsun zaten ama yine de havaya üflemek isterim. Baskı altında yaşadığın için üzgünüm. Umarım senin için özgürce yaşanılacak günler yakındır.

Anlayamadığım çok şey var haklısın. Kendimi ilerletme konusunda çaba gösteriyorum. Fakat bunların içerisinde kendini nasıl bu kadar bilgisiz bırakabilmiş olman da var. Kusura bakma dostum bunun çabasını senin göstermen gerek. Ülkede yaşanan kirliliğin müsebbibi olarak dini gösteremezsin. Yanlı gözle bakmayı bir kenara bırakmaya karar verirsen sana dünyada zenginliğin ve refahın, masumiyeti doğrulamayacağına dair okumalarda bulunman için yardımcı olabilirim.

maddi açıdan masraf oluşturmayacaksa (veya en azından tolere edebileceğiniz bir masraf olacaksa) bence evde oturmaktan her türlü iyidir. workaway süper bir olay. açıkçası işveren olsam bu tarz girişimleri önemserdim şahsen.

ha workaway için çokça masraf yapacaksanız, sırf bükreş veya budapeşte'yi göreceğim diye sabahtan akşama kadar hostelde çalışıp üstüne para verecekseniz (kalacak yer ve yemeği karşılarlar muhtemelen ama siz de gece gündüz hostelde kalmayacaksınız sonuçta, dışarıda attığınız her adım masraf olacak) bence anlamsız olur.

para varsa güzel, yoksa kötü.

@ der meister

Konuştuğum yerler iki öğün yemek, içecek vs veriyor. Yani konaklama, yeme-içme masraflarım neredeyse 0 olacak. Ayrıca canım başka bir şey isterse, gidip ona masraf yapacağım ki o da çok aman aman bir maliyet oluşturmaz diye düşünüyorum bu ülkelerde.

Ayrıca ortalama olarak 4-5 saat çalışacağım günde, sonra tüm gün bana kalacak gibi gözüküyor.

Bu arada çok güzel bir noktaya değindiniz. Bugüne kadar UEFA ve Euroleague için gönüllü işlerde çalıştım, ayrıca yine gönüllü pozisyonunda editör olarak çalışmıştım ama gittiğim bazı işverenler, "Hmm sen böyle gönüllü çalışmışsın ama biz daha ciddi işler yapıyoruz" dedi açık açık.

Yani normalde bunların işe alımda artı katması gerek ama maalesef Türkiye'de bunu önemseyen çok az yere denk geldim, onlar da bir şekilde olmadı.

ozellikle ingilizceni gelistirebilecegin bir yere/ortama git bence. ustune baska bir seyler de ogrenebilecegin hatta cvne normal ismis gibi yazabilecegin bir sey olursa daha da iyi (ne kadar var boyle bir sey bilmiyorum tabi)

@ hot potato

Hostel'de çalışmak kendi alanımdan çok farklı bir şey olsa da, evet yazabilirim diye düşünüyorum özgeçmişime.

Bunun dışında, bu şehirler turist çeken yerler.İngilizce pratik konusunda katkısı olacağından kuşkum yok.

İngilizce pratikin yanı sıra burda ya da orada sıkı çalışıp dil geliştirmeye bakın

Ikisine de gitmedim, ama duyduklarimdan yola cikarak eger para kazanilmayacaksa asya ulkelerini oneririm. Tayland, vietnam vs. avrupaya kiyasla daha ucuzdur ve cok ciddi bir avrupali genc turist akini var.

@ icim urperiyor

Aslında bunu ben de düşündüm ama uçak biletleri çok pahalı Asya'ya. Her ne kadar hayat ucuz olsa da bazı ülkelerde, uçak bileti çok ciddi bütçe istiyor.

Mesela Budapeşte'ye gitmek istersem, trenle Sofya'ya, oradan da Wizzair'la Budapeşte'ye giderim diye planlıyorum ki böyle yapınca gidiş-dönüş 350-400 tl'ye geliyor. (istanbul'dan Budapeşte'ye direkt gidersem 800 tl civarında bir para çıkacak cebimden.

Normalim, sen nasılsın?

Canım sıkkın. Değişmiyor. Koşu bandında kostugumu hissediyorum. Yoruluyorum terliyorum ama aynı noktadayim. İnancımı da kaybettim. Olmayacak. Değişmiyor. Ne yapsam değişmiyor. Gerçi artık birşey yapmayı da bıraktım. Koyverdim. Saat kaç olmuş hala evdeyim ofise gitmedim. Daha duş alıp cikicam. Aman öyle işte.

calismaktan sikilmak realist bir durum degil bana gore, eger calismaktan sikildigini dusunen varsa isini sevmiyordur, cunku para kazanmak icin calismak gerekiyor.
ben iyiyim, bugun diger gunlere gore biraz daha rahat bir gunum is yerinde, o yuzden kalan islerimi toparliyorum.
sen nasilsin?

yorgunum.

@amarantaursula, @interviewwiththewampire
Kötüden hallice :<

İşi bulduk bulmasına da daha ilk maaşı almadan epey masraf yapmam gerekti. Yüksek lisansa başlamıştım. İş sebebiyle derslere uğrayamadım. Burnu yere düşse eğilip almayacak profesörlere dert anlatmaya çalışıyorum. Artık kurtarabildiğimi kurtarır diğerlerini bırakırım.

Kafamda, ileri vadede gerçekleşmesini istediğim hedefler var. Onların arasından seçim yapmam gerekiyor.

Tüm bu işlerin arasında acayip aşık olasım var. Hadi bakalım :)

Ortalamaya vurduğumuzda iyi diyebilirim. İşim çok rutin, günün çoğu zamanı iş yerinde boş geçiyor ben de bir şeylerle doldurmaya çalışıyorum, açıköğretim derslerine çalışıyorum. Sigarayı azalttım, epey azalttım yani günde 2 paketten 7-8 taneye düşürdüm, güzel bir şeymiş. Hayatıma biri girdi yeni sevgililik dönemi yaşıyoruz. Güzel yani.

ben çok bunaldım. kötüyüm diyemem. gelecek kaygısı çok ciddi yük oluşturuyor sadece.

yaşı almış yürümüş öğrenciyim. üzerimdeki baskı yüzünden derslerimi anca verebiliyorum (o da bölümü çok sevdiğim için, fazla uğraşmam gerekmediğinden, hevesli olduğumdan... ciddi efor sarf etmem gerekse küp şeker gibi dağılırım) ve başka hiçbir şey yapamıyorum. eskiden ara sıra üç kuruş getiren bir yan işim vardı, o da bitti sayılır, artık gelmiyor hiçbir şey. bi' yerden aramışlardı, eskiden çalıştığım yer sayılır aslında. dediler biz seni yine istiyoruz, şöyle olacak böyle olacak. aşırı mutlu oldum. hem çok sevdiğim, hem fazla vakit almayan hem de benim gibi öğrenci hayatı yaşayan biri için düzgün ve düzenli gelir sağlayacak bir işti. bugün, yarın, bekle, şu ara çok yoğunuz şu dönem bitsin vs. diye diye uzadıkça uzadı. kovalamıyorum artık. aradım sordum, hep "dur" dediler. aylar oldu. aptal gibi bekledim, ümit ettim. rahat rahat hem okuyup hem çalışacağım, düze çıkacağım, okulumu da aslanlar gibi bitireceğim diye düşünürken şimdi bombok ortada kaldım.

yani babam sağolsun çok yardımcı oluyor, ben 100 lira istersem 150 lira gönderiyor ama çok üzülüyorum. aha erasmus imkanı doğdu, ne halt olacağı belli değil, 6 ay sonra nerede yaşayacağımı bile kestiremiyorum. her şeyi bi kenara bırakıp şöyle yırtık, cevval bir adam olup "ne iş olsa yaparım abi" kıvamında önüme gelene dalsam, gidip garsonluk ya da başka bi iş yapsam, hem bel fıtığım var (bazen düz yolda yürüyemediğim oluyor) hem de mevcut sebepler dolayısıyla anksiyetem çok zorluyor. zaten üç kuruşluk beynim var, yoğun iş temposu & okul falan derken hepten dağılıp paramparça olmaktan korkuyorum.

ailem de aynısını söylüyor, "olm zaten malsın biz para gönderiyoz işte sktir git okuluna, mezun ol, sonra gerilirsin. şu an gerilme" diyor ama duramıyorum gerilmeden. yanlış anlaşılmasın ay çok kötü hayatım var derdim başımdan aşkın demiyorum asla. yaşamayı seviyorum. sahip olduğum şeyler benim için çok kıymetli. bu yaşta baba parasıyla hala okuyor olabilmek çok büyük lüks. ama geriliyorum işte. birazcık daha rahat, daha az gergin olabilseydim, ne bileyim geleceğe dair umudum olabilseydi istiyorum.

böyle kafamda saç kalmadan 2-3 sene daha zorlayacağım, anamın babamın iliğini kemiğini sömüreceğim. sonra günde 10 saat mesaiyle hadımköy'de 2500 liraya falan iş bulursam şanslı sayacağım kendimi. bundan şikayet edince de nankör diyecekler, tembel diyecekler. çok üzülüyorum. yaşamayı sevmesem intihar ederdim ama seviyorum işte pi.

Sözlükte de bir sürü insan giremediğini yazmıştı. Yurt dışında bir sorun yok, sorunsuz giriliyor ama Türkiye özelinde erişim sorunu ya da belki kısıtlaması var demek ki.

türkiye için genel bir sorun söz konusu sanırım. ben de giremiyorum, arada sapıtıyor. arkadaşlarımda da durum farklı değilmiş. bende bu akşam diğer siteler de öyle çoğunlukla... başta cevap vermiyor sayfa. sonra hiçbir şey olmamış gibi jet hızında yükleniyor. sizde de öyle mi acaba? ben de türknet kullanıyorum, yine onlardan kaynaklı bir tuhaflık mı, merak ettim. internet stabil değil bu akşam. sıkıntı var.

C:\Windows\System32\drivers\etc içindeki host dosyasını açıp içindekileri silin, ben böyle çözdüm.
edit: çözemedim,düzelmedi.

bir hata göremedim. kemoterapinin etkisini artıracak ek hedefleri tespit etmek ana amaçtır diyor.

@kelepir, ... and ... IS A major goal diyor. Yani swimming and running is a sports demek gibi değil mi? ... and ... are major goals olması gerekmiyor mu? neden is kullanmış ben anlamadım.

şöyle düşün... what is a major goal in cancer research?

predicting the response and identifying additional targets that will improve the efficacy of chemotherapy. "what" sorusuna cevap olarak tek bir şey söyleyebilirsin, haliyle "is" kullanmasında sıkıntı yok.

"that" kullanımı garip değil, identifying ile başlayan kısmı bağlıyor o. "kemoterapinin etkinliğini arttıracak ek hedefleri tespit etmek" = identifying additional targets that will improve the efficacy of chemotherapy, bu kısmı bağlayan "that" o.

üzgünüm ama bir şey yok cümlede.

predicting (...)- tahmin etmek
and- ve
identifying (...) - belirlemek
is a major goal in cancer research - kanser araştırmalarında temel bir hedeftir.

are da olabilir ama o zaman bunlar ayrı ayrı, "are major goals" olurlar. demek ki ayrı ayrı değiller, "predicting and identifying" tek bir şey. "evi silmek süpürmek zor bir iş" der gibi türkçe.

ikinci söylediğinizi demek istememiş ve bu cümle her açıdan son derece düzgün.

"Şimdi burada, "response'u tahmin etmek ve kemoterapi verimliliğini artıran additional hedefleri belirlemek, kanser araştırmalarının ana hedefidir" mi diyor? eğer öyle diyorsa neden "is" kullanmış? "are" kullanması gerekmiyor mu?"

cevap: "Predicting the response and identifying additional targets that will improve the efficacy of chemotherapy are two major goals in cancer research." diyebilirdi ve o zaman are olurdu ancak mevcut kurguda is olur.

"Yoksa şunu mu demek istemiş: "response'u tahmin etmek ve additional targetleri belirlemek kemoterapinin verimliliğini artırır ve bu kanser araştırmalarında ana hedeftir"
Böyle dediğini zannetmiyorum ama dediği buysa da bu sefer "that" kullanımı biraz garip değil mi?"

cevap: "response'u tahmin etmek ve kemoterapinin verimliligini arttiracak ek hedefleri belirlemek" buradaki ozne. that'in neresinin garip oldugunu anlamadim da cumlede herhangi bir kotuluk yok, bence oldugu gibi benimse.

bence is kullanmadan önce multiple eylemi that ile tek bir clause haline getiriyor o yüzden is.

_________________________

ama senin dediğin plural kullanımını that'den hemen sonra gelen will'de görebiliriz aslında, will yerine geniş zaman kullanmış olsaydı mesela, improves değil improve diyecekti.

(Predicting the response) AND (identifying additional targets that will improve the efficacy of chemotherapy) (is) (a major goal) (in cancer research).

öğelerine ayırdım, gayet doğru.

erotik masaja gidin. ya da otele çağırın. güzel kafa dağıtıyor, ciddiyim.

Kiev planı kesin değilse Belgrad'a kırın rotayı yılbaşı için.

saci sakali kesip kiyafete ozen gosterin, konaklama ve donus bileti ciktilarinizi yaniniza alin gumrukten gecerken. hevesiniz kursaginizda kalmasin sonra :)

son donemde cok killik yapiyorlar.

erotik masaja gitmeyin bağımlılık yapar, tekrar söylüyorum sakın gitmeyin.

bence ilk önce kendinize dürüst olun ya da arkadaşınıza =) zamparalık yapmicaksanız ne işiniz var kışın ortasında kiev'de. götünüz donar. 2 sap bi de, adam eşinden boşanmış, zor zaptedersin arkadaşını =)

gündüzleri kültür turu yapıp gece takılırsınız işte. ısınmak için de alkol türevlerini abartmayın.

Gotunuz donar biraz da Sibirya falan degil orasi rahat ol.
Erotik masaj gidin +1
Saci sakali kesmenize falan gerek yok, efsane bunlar.

@kveldulv
tabii ki imkanlar dahilinde zamparalık yapacağız :) ama abaza değiliz sırf zamparalık olsun diye değil az açılalım bi iki yer görelim diye düşündük velhasıl :)

@stavro
efsane demiş ama günde kaç kişinin geri gönderildiğinden haberi yok muhtemelen. ben bildiğim/gördüğüm bir veri üzerinden söyledim söyleyeceğimi. arkadaşın da bir bildiği var ki konuşuyor heralde. saçı sakalı kesin derken özen gösterin anlamında söylediğimi belirtmeme gerek yok sanırım.

Sikinti yasayanlari ben de gordum, o ayri konu. Bunun sac sakalla ilgisi yok, efsane dedigim bu. Adam seni gonderecekse Leonardo Dicaprio'nun Titanic'teki hali olsan da gonderir zaten. Sac sakali toparlamanla ilgisi yok. Ben isid terk halimle girip cikiyorum Ukrayna ve diger ulkelere mesela. Benim gibisi dolu.

benim her kiev sorusuna cevabımdır: anavatan anıtı (rodina mat) ve peçersk lavra. tarih & savaş merakınız yoksa ilki sıkabilir ama çok güzel bir müzesi var, her gittiğimde uğrarım. peçersk lavra inanılmaz güzel bir yer, imkanınız olursa kulelere falan da çıkın, dinyeper manzarası enfes. arsenalna metro durağı civarında zaten saydıklarım, o bölgeyi karış karış gezin derim, bissürü müze & anıt var, çok şirin bir yer.

podil'e uğrayabilirsiniz, orası da sevimli mekan. andriyivski yokuşu mu ne vardı, adını unuttum devasa bir katedral var o taraflarda yine, st. sophia idi galiba.

g*tünüzün ne kadar donacağı şans işi. son dört ya da beş kışın hepsinde ukrayna'da 10-30 gün arasında bulundum. -24 de gördüm 8-10 derece de gördüm. bazen şubat ayının istanbul'u gibi olabiliyor nadiren olsa da... tam yılbaşında kısa süreli sağlam bir soğuk hava dalgası yemedikleri sürece -5 ile 5 derece arasında falan olur sanırım. içlik, gömlek üstüne kazak gibi ufak tefek eklemelerle gayet rahat üstesinden gelirsiniz. ama hava durumunu takip etmek lazım, ihtimal oldukça düşük olmakla birlikte -20 görürseniz de şaşırmayın.

Eğlence, kop kop mekanı önerecek olan var mı ? Damsız giriliyor mu mesela varsa güzel mekan ? Pahalı mıdır ucuz mudur ortalama mıdır nedir durum bilgi verebilecek var mı

türk televizyonlarında yayınlanacak maçlar için soruyorsanız,

sporekrani.com

burada youtube, laola1.tv gibi platformlardan yapılan resmi yayınlar da paylaşılıyor.

bir almanca kursuna başlamanı öneririm. özellikle grammerde belli konular öğretmensiz zor oluyor. kurs seçerken de asıl işi almanca kursu olan bir yer öneririm. her dili öğretiyoruz kurslarında belli bir seviyeden sonra sınıf bulman zor olabilir.

Öncelikle İngilizceye ne kadar hakimsiniz onu kendinize sorun.

Bir dili öğrenecek kadar yabancı dile hakimseniz, kendiniz Almanca öğrenebilirsiniz.
Değilseniz, biraz evde özne (özellikle çoğullar), yardımcı fiil (bin, ist, sind, hat) vb. temel öğelere bakın evde. dative and accusative ya da ayrılabilen fiillere (türkçesini bilmiyorum "trennbare verben" diyorlar almanca) girmeye gerek yok kesinlikle.

yavaş yavaş cümlecikler kurmaya başladıktan sonra (geliyorum, gidiyorum, istiyorum) sonra iki fiilli cümleler kurun. "Bu yaz almanya'ya gitmek istiyorum" gibi. "Akşam annemi aramam gerekiyor" ve "akşam annemi arayacağım". birisinde anrufen, diğerine rufe (...) an gibi komplike cümlelere başlayın.

Şimdi okuyunca zor ve/veya karmaşık gelebilir ama yapmaya başlayınca zevkli oluyor. Özellikle çoğu insanın çok zor dediği bir dilde böyle bağlaçlarla falan cümleler kurmaya başlayınca daha da hevesleniyor insan.

Ben almanya'dayken Münih havalimanına gidiyordum. uçağa ucu ucuna yetişeceğim, neyse ki sadece sırt çantam vardı. trene bindiğimde ters yöne gittiğimi fark ettim. bir sonraki durakta indim ve oradaki çalışana almanca "İngilizce biliyor musunuz" diye sordum. almanca bildiğim halde güvenemedim kendime. 5 saniye sonra baya ben adama sonraki tren saat kaçta gelecek, kaç numara, burada havalimanına kaç dakikada giderim, yetişebilir miyim falan diyordum o da anlatıyordu. tren geldi. trene binince fark ettim, o can havli ile almancayı söktüm 2 dakikada.

Çok uzun yazdım, bi de hikaye ekledim kusura bakmayın ama A2 seviyesine gelince B civarı gibi bi' Almanya'ya gidin derim. Hoş, euro artık çok yüksek ama şansınız varsa 3-6 ay güzel tecrübe olur.

fono türkçe biraz ezber mantıkla yol aldırabilir

ingilizceniz varmis, youtube'daki learn german with jenny kanalindan yardirin derim. mis.

türkçe olarak düşünüyorsanız ondan olabilir.

Etkili Pratik İngilizce, Burak Öztürk youtube kanalına bskın @bagcivan in dediği konuyu anlatıyor. Dil öğrenmek tek yönlü bir eylem değil, gramer çalışmanız, yazmanız vs de lazım aynı zamanda.

Yeterince okumuyorsun.

kelimeleri değil phrase'leri ezberlemelisin.

örn: "impossible to find" phrase'i senin kurmaya çalıştığın cümlenin temeli.

bilirkişi değilim ama bence de pratik. konuşamıyorsan konuşma pratiği, yazamıyorsan yazma pratiği yapmalısın.

dilbilgisi sikintisi gibi..

Yeterince okumuyorsun bence de olumlu bir eleştiri.

Bunun haricinde cümleyi parça parça kurmaya çalış ilk başlarda. Şöyle ki;

"Bu videoda şunu gördüm ki Japonya'da üzerinde İngilizce açıklama olan etiket bulmak imkansız" cümlesini ele alalım ve parçalayalım. Mot-a-mot çevirmeyeceğim ama fikir verir diye düşünüyorum .

"impossible/difficult/hard to find" - bulmak zor.
in Japan - Japonya'da.
What I have understood from this video is ... - Bu videodan anladığım şu ki...
sign/label in English language. = İngilizce dilinde tabela/etiket/açıklama/duyuru vs.


Cümlenin 1'inci bölümü: "what I have understood from this video" (videodan anladığım) - is (şu ki)...
2'nci bölümü: in Japan, it is really hard to find (come across) a traffic sign/signboard/label in English language/announcement/explanation etc.

Türkçedeki öğelerine ayırma işini yapıp küçük cümlelerden başlarsanız, bence bir yerden sonra daha akıcı şekilde çevirebilirsiniz. Biraz zaman alır, kafaya takmayın. İşin sonunda dönüp baktığınızda o fark yaratmadığını düşündüğünüz şeyler, üst level için büyük bir sıçrama oluyor.

gramer eksigi +1, @fxinturevi zaten cok guzel aciklamis. cumleyi parcalara ayirabilmen, minik minik parcalari birlestirebilmen gerekiyor. sonucta kimse cumleyi tek seferde cikarmiyor agzindan, parca parca geliyor. muhtemelen gramer altyapin zayif oldugundan, 3-4 farkli kelime grubunu dogru sirayla bir araya getiremediginden oturu zorlaniyorsun. "cumle kurarken neyi bilmem gerekecek?" sorusunun cevabi icin bol bol okuyup olabildigince farkli cumle cesitleri gormeni, "bildigim seyleri dogru sirayla nasil kullanacagim?" sorusunun cevabi icin de gramer calismani tavsiye ederim. basbayagi kitap basina oturup cumlenin ogeleri nedir, hangisi nereye gelir, baglaclar nasil kullanilir vs. gibi konulara bakmak gerek.

anadilini nasil ogrendiysen o sekilde yabanci dil ogrenmeyi dene.
Dinleyerek.
Dizileri ingilizce dinle, makale, kitap vs oku.
Subject + verb + object ve turkce dusunme.

Yaş ilerledikçe, metabolizma yavaşlıyor haliyle dikkat etmezsen kilo almaya başlıyorsun. Hele birde ofis de çalışıyorsan geçmiş olsun kilo almak gayet kolay hareketsiz yaşam sabah simit poğaça vs.

19-20 yaşında kilo almak için aktardan karışım alıyordum şaka gibi, şimdi boks ve vg yaparak düzen kurdum.

Metobolizma ve yeme alışkanlığın hareket spor tarzın kilo almanı yada zayıflamanı belirler. Vücut tipleri de etkili bu konuda

kilo aldıktan sonra vermesi çok efor gerektiriyor. 60lı kilolardan 80li kilolara çıktım, aktif sporcu ve gençtim. sakatlandım 20 kg aldım veremiyorum.

@fritz-x

vücut tipleri diye bir şey olmadığı biliniyor, not düşeyim. (ecto, meso bunlardan bahsediyorsan)

Gençken zayıf olan ilerde kolay kilo verir.

Hiçbir zaman aşırı kilolu olmadım ama bir örnek olması açısından söylüyorum. 190+ boyum var 24 25 yaşına kadar 75 kiloyu geçmedim aşırı zayıftım. Sonra 95 96 kilolara çıktım aynı yemek yeme ve hayat düzenine rağmen. Ve aynı yeme ve hayat düzeniyle bir yılda 20 kiloya yakın kilo kaybettim yine aynı kilolara düştüm. Neden aldı veya neden verdim hiçbir fikrim yok düzen tümüyle aynı.

19 yasima kadar at gibiydim, takip eden 6 yilda 40 kiloya yakin aldim.

o zamanki yasam tarzimi surdurerek kilo vermem imkansiz. karbi azaltip bol sebzeli, proteinli, abur cubursuz ve nispeten bol hareketli bir yasam tarzi tutturdugum zaman kilo verebiliyorum yalnizca. eh o kadar ugrasinca veriyorsun.

bence zayif yasayip sonradan kilo almak cok kotu. adapte olmak cok zor cunku. ben 16 yasinda ayni sekilde yasiyordum ama tig gibiydim. alistigim duzeni birakmam lazim simdi, cunku o duzen 25 yasinda saglikli yasamak icin uygun degil. bu zihinsel degisim sureci cok yoruyor beni. ayi gibi yiyip icebilmeyi ozluyorum. simdi acikmiyorum mesela, az yiyorum ve mutlu da oluyorum ama catlayana kadar yemeye alismisim ornegin, yadirgiyorum o yuzden cabuk doymayi.

bence kilo vermek zor is. en basta almamak en iyisi. matematiksel olarak da boyle bu... ben su an gunde 2000 kalori alsam ayda sadece 1.5 kilo falan verebilirim. halbuki ideal kilomda olsam gunde 2350 civari yerim, ayni kalirim.

o yuzden kotu yani kilo vermeye calismak.

uğraşmak istemiyorlar ya da ev müsait olmuyor. bi de herkese yemek beğendirmek zor.

kaç öğün yemeğini kendin yapıyorsun, merak ettim. ben yemekle uğraşmayı seven, rahatlatıcı bulan birisi olarak istisnasız her allahın günü mutfağa girmekten nefret ediyorum. çok şükür bir öğünü okulda halledebiliyorum, bazen gaza gelip direkt tek öğün yiyorum vs. böylelikle olabildiğince az girmeye çalışıyorum mutfağa. başka ihtiyaç olsa da yemek bu... herkes günde en az bir kez yiyor. her günün 1-2 saatini yemek hazırlamak & malzeme almak için harcamak acayip bunaltıcı geliyor bana. kaldı ki dünyanın en boş adamlarından biriyim, gerçekten işi gücü olan insanlara nasıl koyuyordur kim bilir.

imkânım olsa sanırım 10 öğünümden 9'unu dışarıda yerim... hafta sonu kahvaltısı ya da özellikle denemek/yapmak, kendi kendime pişirmek istediğim bir şey yoksa hiç girmem mutfağa. boş iş çünkü. uğraş allah uğraş... niye? en temel yaşamsal fonksiyonları yerine getirebilmek için. ohooo. hiç hoş değil.

ya bütün malzemeler hazır olsa bile düşünsene akşam 6'da işten eve gelmişsin (türkiye şartlarında pek az insan bu kadar şanslı). üstüne yemek hazırlayacaksın. hazırlaması, pişirmesi, yemesi, bulaşığını yıkaması vs. derken temiz bir saat gidecek. zaten kendine ayırabileceğin 4-5 saatin anca var, onun da en az birini öyle bomboş yemek peşinde koşturarak geçireceksin. bir değil iki değil neredeyse her gün böyle... nesi keyifli ki bunun?

Disarida yiyince benim kafam dagiliyor biraz. Arada ondan tercih ediyorum.
Ozellikle arkadasla girmektense tek yemege cikmayi daha cok severim. Desarj yani benim icin

kırk yılda bir yemek yapıyorsan tabi eğlenceli ama her gün işten çıkıp evde yapıyorsan arada bir nefes almak gerekiyor. evlenmeden önce makarna harici yemek yapmayan insandım, o da mecbur kalınca. ama şu an her gün işten çıkıp eve gidip yemek yapıyoruz eşimle. aynı yemeği ikinci gün yiyemediğimizden her gün mutfaktayız. üstelik yemek yapma sürecinde en sıkıntılı durum ise hangi yemeği yapacağını bulmak. bu yüzden arada dışarıda yemek veya dışarıdan söylemek iyi geliyor.
eskiden hemen her gün dışarıda yer evde yemek yemezdim. o da sıkıcıydı ama.

Ne yesem diye düşünmek, yorgunken ona zaman ayırmak ve her gün her gün uğraşmak bıktırıcı. Seçım şansı varsa arada değişiklik iyi oluyor.

yalnız yaşıyorum.. 10dakikalık bir yeme eylemi için "yarım saat yemek hazırlama + yarım saat bulaşık temizlik" gibi şeylerle uğraşmak o kadar zoruma gidiyor ki.. bu nedenle akşamları genellikle tost yapıyorum.. hiç bulaşık çıkarmadığı için de tostuma buradan teşekkür ederim :)

rus olduğuna emin miyiz? jack london olabilir mi?

aklıma tolsto dayının "efendi ile uşak"ı geldi, o olabilir mi?

hmm, şimdi öyle deyince kesin rus diyemedim :)
adı neydi peki?

evet efendi ile uşak idi. şahane!
@der meister, teşekkür ederim.

"Genç bir doktorun anıları"

Rusyada geçiyor, kar kış tipi felakette at arabasıyla gidiyorlar, bir yerden sonra yol kayboluyor, öylece kalıyorlar, kurt sesleri yaklaşırken doktor silahını eline alıyor ve beklyior.... devamını oku

Efendi ve usak diycektim ben de. Benden once demisler:)

haklisin. boyle tipler yuzunden zamaninda rus dili ve edebiyati okumaktan korkmustum. 23 yasinda basladim, keske daha erken cesaret edebilseymisim diyorum.

rusca cok zor, bazi okullarda egitim kotu eyvallah ona itirazim yok da dort senede ogrenilmez, ise yaramaz vs. hepsi hikaye. biraz ilgi duyup uzerine dusen adam bizim okulda (devlet universitesi) hazirlikla birlikte bes senede catir catir rusca ogrenir, is bulur.

Bizim insanımız dil öğrenme işini inanılmaz abartıyor. Geçen yine ekşi'de bir ingilizce öğretmeni "ingilizce öğretmeniyiz diye altyazısız film izleyebilmemizi falan beklemiyosunuz heralde" gibi bir entry yazmıştı sjskss. Kendimi övmek için söylemiyorum herkesin yine Rusça gibi abarttığı Almanca'da 8 ay gibi bir sürede b2 sertifikası almıştım. Ben çok zeki olduğumdan değil, hevesle çalıştığımdan. Bunca 5-10 dil bilen adam uzaylı değil. Her şey bir emeğin karşışığında geliyor. Emek sarfedersen olur.

İlk rusyaya gittikten 14 ay sonra derdimi anlatabiliyordum çok rahat.

Eşim rus ve 10 seneyi geçti evde de işte de 10 küsür saat rusça konuşuyorum ama hala eksiklerim var. Bir de 3. Yaşında kızım türkçede alışsın diye Türkçe konuşmaya başladım evde.

10 seneyi geçti eşim hala alışveriş listesini el yazısı ile yazdığı zaman kızıyorum mesela.

Adamın hangi seviyede öğrenmeye çalıştığını biliyor muyuz. Günlük konuşmaları yapamıyorum falan dememiş. Kursa gidiyorum demiş.

Adam belki edebi çeviri yapacak seviyede öğrenmek istiyor, belki ticari sözleşme hazırlayacak/inceleyecek seviyede öğrenmek istiyor.

Anadilim Türkçe. Dil bilgim de iyidir. Önüme ticari sözleşme koysan %70ini anlamam anadilimde olmasına rağmen .

Hangi seviyede öğrenmek istediğini bilmeden böyle boş yorum yapmamak lazım. Ben sadece günlük muhabbet etsem bana yeter diye düşünüyorum 1 yılda istediğim seviyeye gelirim. Başkası nükleer santral projesinin şartnamesini Rusça yazmak ister 13 sene yetmeyebilir.

@levpontryagin haklısın tabii ama yazdığı önceki cümleyle birlikte değerlendiriyorum konuyu,

"mobil uygulamalar ve youtube aracılığıyla istediğin kadar disiplinli ve azimli bir çalışma rutini geliştir bir kaç ayda rusça olarak kitap okuyacak, belgesel ve film izleyip anlayacak dereceye gelmen mümkün değildir. iyi yiyorlar burada milleti."

dedikten sonra bunu eklemiş. haliyle iki kitap okuyayım, sokakta konuşayım diyen adamlara bakın ben 13 yıldır öğrenemedim, geçin bu işleri nah öğrenirsiniz demek gibi oluyor.

birkaç ay diyenler olmuş o kadar da değil filan dese tamam diyeceğim de "1 ayda öğrenirsin diyenlere karşı tez olarak 13 yıldır öğrenemedim" demek tam saçma.

13 yıldır öğrenemedim dememiş adam bence yazının herhangi bir yerinde.

“ imza: 2011 rus dili ve edebiyatı mezunu. şu an hala rusça kursuna giden bir insan.” diye ekleme yapmış sadece.

Hala öğreniyorum demiş.

@pontryagin, ben rusça kursuna da gittim rus dili ve edebiyatı bölümünde de okudum. nükleer santral projesinin şartnamesini okumayı bölümde öğrenmediysen kursta hiç öğrenmezsin. herhangi bir dil için bu kadar kapsamlı bir kurs olduğunu zannetmiyorum. rusça kursuna gidersin, çok iyi düzeyde rusça öğrenirsin, sonra oturup terminoloji çalışırsın. bunun için ayrı kursa gidilmez. dört sene bölümde okumuş, üstüne 9 sene daha geçirmiş bir adamın rusça kursuna gidiyor olması neresinden bakarsan bak çok tuhaf bir şey.

rusça çok zor, tonla istisnası var, her zaman hata yapıyorsun bunlara hiç itirazım yok ama ben bu "okulda öğrenilmiyor" kitlesinin kötü niyetli olduğunu düşünüyorum. rusçayı iyi bilmek, rusça iş yapabilmek için kusursuz olmana gerek yok. bizim bölümde rus arkadaşlar var, bazen bizim doğru söylediğimizi onlar yanlış söylüyor. dil cümle kurmaktan ibaret değil, bir sürü detayı var. virgül koyulacak yere virgül koymuyor mesela. bunlar tabii ki oluyor ama "rusça öğrenilmez" demek de saçmalık.

dediğim gibi her iki şeyi de tecrübe ettim ve dil-edebiyat bölümünde öğretilmeyen bir şeyin kursta öğretilmesine ihtimal vermiyorum. ha adam rusya'da yaşıyordur, yazarlık kursuna falan gidiyordur (gerçi o zaman rusça kursu demezdi) haklısın derim.

bunun gibi tipler yüzünden dil öğrencilerine "potansiyel işsiz" ya da "boş adam" gözüyle bakılıyor, sanki diğer bölümlerden mezun olan herkes süper işlere giriyormuş gibi... ben ergenliğimde bunun gibi arkadaşlara çok yazdım ekşi'den. hepsi moral bozdu, heves kırdı. sadece iyi ki bunları dinlemenin yanlış olduğunu fark edip rusça okumaya karar vermişim diyorum.

bu konuda hayli SALTY bir duyurucuyum, o yüzden müsaadenizle ben giydireceğim. 13 senede rusça öğrenemeyen adam rusça öğrenmek istemiyordur kardeşim, gerisi hikaye. dediğim gibi kusursuz olmak zorunda değilsin. rus bile hata yapıyor konuşurken. ama bölümü okuyup, üstüne 9 sene geçirip rusça konuşamıyorsan ya bize söylemediğin bi şey vardır ya da rusçadan nefret ediyorsundur. başka ihtimal göremiyorum.

dil zor tamam da almancanın 1-2 tık ötesi işte, sadece oturtması fazla zaman alıyor. bence arapça, çince, japonca gibi diller rusçaya kıyasla çok çok daha zor. hint-avrupa dillerinden birini iyi seviyede bilen birisi kendi kendine çalışsa bile 4-5 sene içinde akıcı rusça konuşur. hadi akıcı konuşamasın, rahat anlar ve iyi yazar; akıcı konuşması da 1-2 sene daha alsın... zorsa böyle zor. 10-12 senede öğrenilmeyecek kadar değil.

bir sürü türk rusça hocam oldu, bir sürü rusça bilen türk gördüm. 6-7 yıllık geçmişi olanlar dahi akıcı konuşabiliyordu. hemen hiçbiri rusya'ya bile gitmemiş insanlardı. eee bunlar dahi mi şimdi?

Der meister dediklerinin %90ına katılmakla beraber katılmadığım bir iki nokta var. Sadece şunu vurgulamak istiyorum.

adam Rusça öğrenemedim diye bir şey dememiş. Ya da ben öyle bir şey anlamadım yazdıklarından en azından. 2011de mezun oldum hala Rusça kursuna gidiyorum demiş. Belki adam 2011den sonra hiç kullanmadı, pazarda tezgah açmıştı, 7 yıl sonra dur lan Rusça ile ilgili iş yapayım dedi pratik ihtiyacı Vardı yeniden kursa başladı.


Bir de o nükleer santral şartnamesi örneğini kendim için kolaya kaçıp verdim. Onun yerine uluslararası ticaret, hukuk vs. Ne istersen koy. Ben inşaat lisans, yüksek lisans, doktorası yaptım. Bana nükleer santral şartnamesi hazırla desen ölü taklidi yaparım. Hazır şartname getir bunu analiz et desen yapamam. O şartnameyi kendi anadilimde hazırlayamam. Sırf teknik terimler için konuşmuyorum. Teknik terimler evrensel. Bir şekilde bulur yazarım. Ama o şartnamede yanlış kuracağım bir cümle şirkete bambaşka sorumluluklar yükleyebilir. Burada hukuk, inşaat bilginin yanında dilin de düzgün kullanımı önemli. Sırf bunun için kurslara gidiyor insanlar.

Yuh 13 yildir ogrenemiyorsan kafan basmiyordur, dil zor falan degildir.
Aynen katiliyorum. 13 yilda bir dili ogrenememek icin ya ogrenemyi istememek lazim ya da gerizekali olmak.
Adamin ne seviyede oldugunu bilmiyorum da hala kursa gitmeye gerek duyacak seviyedeysen sende bir sikinti vardir. Hicbir dil kursu seni bulbul gibi sakitmaz, bir yerden sonrasini sen kazanirsin dilin, kurs bir yere kadardır. 13 yilda hala kurs seviyesindeysen sende sorun vardir.

insanimiz kulturel olarak asiri ice donuk oldugu icin dil ogrenmeye direncli. dilini ogrendigin toplumun kulturunu benimsemeden, ona ozenmeden dil dogru duzgun ogrenilmez ama bizim ortalama insanimiz diger kulturlere ocu gibi bakiyor.

hal boyleyken de gercekten dil ogrenme tecrubesi olan orani cok az oldugu icin "cince ogrenin" "korece ogrenin" diye sacma tavsiyeler goruyoruz orada burada.

Bilemedim. Dil kursu, ama tam olarak ne? Diksiyon kursu ya da yeniden seviyeyi "tazelemek" icin c2 kursu olabilir?

Rus Dili ve Edebiyati mezunu biri, sanirim b2 ile c1 arasinda bir seviyede mezun oluyor.

Maalesef en iyi üniversitelerden mezun olsa bile, her dil mezunu cok iyi derecede dil bilmiyor. Almanca bolumu mezunlarinin konsolosluga yazdiklari dilekceleri ben duzelttim parayla, oradan biliyorum. Saniyorum Almanca daha kolay bir dil olarak goruluyor, Rusca ile karsilastirilinca. Ingiliz Dili ve Edebiyati mezunlarina ya da ogretmenlik mezunlarina bakin. Onlarin da durumu cok parlak degil?

Bir dilin ogrencisi olmayi kendine gorev bilmek, kendini surekli gelistirmek ayri. Sonucta ilerleyecek cok nokta var dil egitiminde. Ama hala kalkip b1, b2 kurslari aliyorsa, evet, bir ogrenme sorunu vardir. Ozensizce bolumu okumus ve kotu bir universiteden oylesine mezuniyet belgesi almis olmasi da mumkun.

öncelikle geçmiş olsun. çok klişe bir şey söyleyecek olsam da, hiçbir şey senden ve hem bedensel hem psikolojik sağlığından önemli değil.
üstelik 22 geç bir yaş da değil. ki bu arada mezun olacağın yaş olan 25 yaş da gayet normal, standart bir yaş.
türkiyede her şey bir yarış gibi algılanıyor malesef. ha 23 yaşında mezun olmuşsun ya 25 yaşında. istemediğin bir şehirde istemediğin bir bölüm okuyup zorla mezun olacağına, istediğin bir bölümü okuman hedeflerin için de daha doğru bir karar olur bence.

bir de kendinden 4 yaş küçüklerle okumak konusunda şüphelerin olmasın bence. üniversite en nihayetinde, lisede değilsin. benim üniversitede çok fazla benden 4-5 yaş büyük yakın arkadaşım vardı.

25 yaşında mezun olmanın nesi kötü ? 26-27 ? nedir yani bu korkaklık durumu onu anlamıyorum. Ailene açmama konusuda saçma , ebeveyn olduğunu düşün , şanssız bir kaza geçiriyor çocuğun , ona bağlı olarak düzgün olmayan bir psikolojiyle yanlış tercih yapıyor ve iyice mutsuz oluyor hatta o kadar ki intiharı düşünecek raddeye geliyor , dönüp senden yardım istiyor yada mutsuzum diyor , sırtını mı döneceksin?

Bu korkaklığı , tedirginliği anlayamıyorum ben , sen daha vereceğin kararın arkasında durmayı değil , gelen tepkileri şimdiden kafanda kurup yolunu direkt değiştirmeyi tercih etmişsin ama iç rahatlığı için burada paylaşmışsın , hatta o kadar reddedilmeyi kabul etmişsin ki herşeyden vazgeçip intihar edeyim demişsin.

Al eline kalemi kağıdı otur hesabını kitabını yap , hormonlarınla değil aklınla kararını ver ve harekete geç.

Ben ikinci üniversiteme 21 yaşımda başladım. Okulu bırakmayı aileme kabul ettirmesi çok zor oldu ama oldu bi şekilde. Kendimden küçük tribine hiçbir zaman girmedim. Çünkü ben ilk ünimde 18-19ken çoğunlukla kendimden büyükler ile takılmıştım. Doğal olarak onlar da benle takılmıştı ve çok da güzel insanlardı. Bu yüzden bu düşünce bana çok saçma geliyor. Zaten yeni bölümüne geç girmiş hazırlık okumuş insanlar da olacak. Şimdiki sınıfında senden büyük hiç mi insan yok?

Eğer bırakırsan geriye dönüp baktığında bu bikac senen gözüne görünmeyecek bile bana inan. Sadece eline yeni bir fırsat geçmiş olacak ve bunu çok iyi değerlendirmeni öneririm. Bölüm bırakan tonla insan var tonla yani. Eğer gerçekten istediğin bir bölümse ve öyle mutlu olacağına inanıyorsan kesinlikle yapmalısın. Çünkü istemediğin bir hayat içinde yaşanmıyor.

Teşekkür ederim fakat bir türlü

kazaya sebep olup kendimi bu duruma getirmek...
bir türlü bu pişmanlık duygusunu aşamıyorum.

ben de ikinciye 22 yaşımda başladım 26 da mezun oldum. kaza geçirmedim ama maddi yönden başımıza felaketler silsilesi geldi. çok çok zor zamanlardı. kendimi suçlayıp durdum ama bunun kimseye bir faydası yok. mutsuzsan son bir değişiklik daha yapılabilir bu senin hayatın. önemli olan bir sonraki okuluna başladığında, çalışma hayatına daha fazla geç kalmamak için staj, part time ne varsa kovalamak. gerisi hallolur. düşürme kendini.

insan kendini bunlar sadece benim başıma geliyor sanıyor ama o kadar fazla insan bizim gibi şeyler yaşamış ki. hayat devam ediyor. başka yollar açılıyor.

öncelikle kaza için çok geçmiş olsun bunu bir tarafa koyuyorum.
ama bahsettiğin x yaşında y'ye başlamak meselesi bu çağdan o kadar uzak bir mesele ki artık.. eğer gerçekten eğitim almak, hayatında eğitim yoluyla bir şeyler başarmak istiyorsan zaten yaşına değil amaçlarına odaklanman gerekir. (bu arada 22 yaşında bu krize girmek kırmak istemiyorum ama gerçekten abartılı bir durum) eğer iş, evlilik, çocuk silsilesinde geri kaldım meselesiyse iki yıllık bölümler var, hemen bitirip bir yerden hayata atılmak da mümkün. yok eğer 4 yaş küçüklerle okuma stresi bile sende intihar düşüncelerine yol açıyorsa burada söylenen hiçbir şey seni tatmin etmeyecektir, çünkü bakış açının gerçekten olgunlaşmaya ihtiyacı var.
ha bak sana gerçek trajediyi söyleyeyim bir şekilde doğru zamanda bitirip işsiz kalan milyonlarca genç. onlar hakikaten bir mücadele içerisinde. bu yazdıklarım seni kızdırabilir belki ama kendine bir hedef koyup ikna olmadan aileni de ikna edemezsin zaten. o yüzden umarım biraz sakinleşip, kapalı düşünce yapından uzaklaşarak farklı hayatların deneyimlerin farkına varırsın.(mesela amerika'da üniversite parası biriktirenler, ingilizce öğrenmek için ara verenler, lise sonrası dünyayı gezip sonra okula bakanlar...)
sağlığının bir an önce düzelmesini diliyorum, çok geçmiş olsun, onu baştan da söylemiştim zaten.

her seye gec kalmis hissediyorum bir-çok hayalime . bu kaza yuzunden

Hocam ben 18'de girdim de yine de 27'de mezun olabildim :D Hatta sizin geçerli bir sebebiniz de var, kaza geçirmişsiniz falan, benimki safi itlik serserilik. Kötü hissedecek bir durum yok yani bana sorarsanız, tekrar hazırlanın girin istediğiniz bölüme.

4 sene iktisat okudum.
4üncü senemin sonunda bitirmeden 6 sene daha konservatuvar okudum.

hiçbişey için geç değildir bu hayatta. yaşın önemi yok. sevdiğiniz şeyi yapın.

hşşş intihar falan yok, ne intiharı? geçmiş olsun. kaza oldu, geçmişte kaldı. kendini suçlama bu yüzden. önüne bak. 25 yaşında üniversite okumayı çok kolay sananların, o yaşta üçüncü üniversiteye başlayıp "ne var ki ben de okuyorum" diyecek kadar olaydan bihaber kişilerin aksine ben 25 yaşında ilk üniversitemi okuyorum. en iyi ihtimalle 28 yaşında mezun olacağım. ingilizce bilmek dışında hiçbir meziyetim yok diyebilirim, bölümü bitirince de bi' şey olamazsam işim yaş. niye devam ediyorum? çünkü biliyorum ki iki ihtimal var: ya 28'inci yaşımı göreceğim ya da öleceğim. ölürsem sorun yok... ölmezsem, o yaşa eriştiğimde şu anki bölümümü bitirmiş biri olmayı istiyorum.

o nedenle hiç çekinme derim. zaman her türlü geçecek, buna yapabileceğin hiçbir şey yok ama kendi yolunu değiştirmek her zaman senin elinde. ailenden destek alamayabilirsin, alsan bile kendini çok kötü hissedebilirsin ama inan 23 yaşında "niye okudum ki?" diyeceğin bir bölümden mezun olmak, 25 yaşında mezun olmaktan daha iyi değil. üstelik direkt okul sonrasını düşünme. daha okurken bi' şeyler yapma şansın var. hayat mezun olduğunda başlayacak diye bir kaide yok yani.

ben çok geriliyorum, her gün üzülüyorum ama biliyorum ki okumasam durumum çok daha kötü olurdu. şimdi "yaşım ilerledi, hala okuyorum, daha mezun olmama yıllar var" diyorum. okumasam "zaman geçiyor ve elimde hiçbir şey yok" diyecektim. şimdi en azından umudum var. eğer bu kadar rahatsızsan zaten önünde sonunda o bölümden ayrılırsın... yol yakınken yap bunu. güllük gülistanlık olmuyor, 30 yaş altı artık çok genç sayılsa da insanların "hmm bu yaşta hala bi baltaya sap olamamış" tavrına alışmak, çok ağır gelecek kaygısı yaşamak durumunda kalabilirsin ama tüm bunlar hiç istemediğin bir alanda sıkışıp kalmaktan her halükarda daha iyi. uzun vadede avantaja çevirme, geleceğini şekillendirme şansın var. risk almayıp olduğun yerde kalırsan muhtemelen eline hiçbir şey geçmeyecek.

ben kendimden 5 yaş küçüklerle okuyorum ama emekli asker sınıf arkadaşım da var :) böyle şeylere takılma, üniversite orası. her türden ve yaştan insan olacaktır. hem zaten nikahına almayacaksın ki ya kaç yaşında olduklarıyla niye ilgileniyorsun ki, yapacağın şey iki geyik, bırak sınıf arkadaşların kaç yaşında olursa olsun.

22 yaşımda okula girdim bir sebepten 31 yaşımda çıktım şimdi 33 üm yüksek kasıyorum.

Zorlandınız mi sınıfta okurken

arkadaşım 36 yaşında, hala okuyor, etrafındaki insanların yaşı küçük olsa bile kafası büyük oluyor.

Bir kadın tanıyorum. 20'sinde evlendi, liseden 2 yıl sonra. 3 yıl evli kaldı. Boşandı. Bir süre tedavi gördü, nöropsikiyatri hastanesinde yattı. Sonra sınava girdi, 25'inde üniversiteyi kazandı. Erasmus'la 6 ay yurt dışına gitti. Okulu bitirdi, bir süre öğretmenlik yaptı. Ardından en çok istediği işe girdi ve şu anda dünyayı geziyor.
Söyleyeceklerim bu kadar.

lisansi bitirmek icin 30'a kadar zaman var bence, 22 cok genc. sikinti yok.
30'dan sonra yuksek falan yapilabilir, orasi baska.

Ilacin ismi champix olabilir mi? Devlet odemiyormus ve 370 lira. Bilginize...

En zor anlardasın ya. 3 gün sabret sorası azalıyor. Ben de 2 kez bıraktım uzun süreli, yılbaşında yine bırakıcam. Çok mutsuz hissediyor olmalısın, çok normal. Yapman gereken tek şey üzerine gitmek. Yaparsın yaparsın.

bir anda biraktim, 21 ocakta, 1 sene olucak yakında. bir tane bile içmedim ( işin sırrı bu ) aklına içmek her geldiğinde bıraktığın için ne kadar özgür ve hafif olduğunu hissedip doğru bişey yaptığını düşün.

wellbutrin de ana amaci sigara birakma olmasina ragmen asiri etkili.

bir de fiziksel bagimlilik 3 günmüs, onu atlatinca rahatlayacaginizi düsünün biraz daha direnin. sakiz filan cigneyin. 3 günden sonra her sey kafada zaten yeterince istekliyseniz yaparsiniz.
agzinizin, elinizin, üstünüzün kokusunu filan düsünün, disaridan nasil igrenc algilandiginizi vs vs.. kötü seylere odaklanin.

1. ayımı doldurdum. nikotin sakızı çok yardımcı oldu tavsiye ederim ama bir de onu bırakmak gerek :))) sakıza da bağımlı olanlar varmış diye duydum.

gercekten cildircak gibi hissediyorum. dovecem yani anami babami o durumdayim

sigarayi birakmak cok kolay. icmiyosun artik. oh mis gibi temiz temiz.

Dur karşim, sakin. İşin büyük kısmını halletmişsin. Nedir o büyük kısım? tabii ki bırakmaya karar vermek. Şimdi telefonunu sessize al, aşağıdaki videoyu aç ve sonuna kadar izle. Sana sigarayı bırakma konusunda inanamayacağın kadar yardımcı olabilir. Ben bu video ile bıraktım ve herhalde 6-7 sene kadar oldu. Bu videonun sigarayı bırakmasına yardımcı olduğu bir sürü arkadaşım oldu.

Temel sorun şu; insanlar sigarayı bırakırken, sigarayı seviyorum ama sağlığım için bundan vaz geçmem gerekiyor motivasyonu ile bırakmaya çalışıyor. Sevdiğin bir şeyden vaz geçmek için büyük bir irade savaşı veriliyor. Bütün buna gerek yok. Çünkü sigarayı aslında sevmediğini, kendini nasıl kandırdığını fark ettiğinde bırakmak çok daha kolay oluyor. Bir dene, hiç bir şey kaybetmezsin. Gel sonra burda tekrar konuşalım.

www.youtube.com

3-4 ay icmeyisimin sonunda bir iki hafta önce tekrar başladım. yarın ya da üç dört güne bırakicam ben de. takipteyim duyuruyu

ya sigarayi birakinca sizde de asiri yorgunluk oluyor mu? benim vucudum hastaymisim gibi agriyor ya tovbe tovbe.........

abi şöyle söyliyim sana iyi gelecekse ananı babanı yine döv ama sigaraya dokunma. 3-4 gün sonra ciddi ölçüde azalacak istek. ben 2.5 yıl içtikten sonra yılbaşında (aslında tam yılbaşında değil, 5 ocak gibi) bıraktım, 11 aydır ateş ediyom. görebileceğin en iradesiz, en dangalak adamım. 25 yaşındayım, "gelirken niye tatlı bi şey almadın" diye anama kızıp duvar yumruklamışlığım var, o kadar mal bi herifim. sigarayı bıraktım. vallahi yaparsın, yeter ki ilk 3-4 günü atlat.

ama geri başlamamak için de zihniyeti değiştirmek lazım. çünkü açık konuşmak gerekirse bi yerden sonra YAKIŞIKLI_SAVAŞÇI_06 motivasyonu kayboluyor. en başta "sigarayla mücadele ediyorum" diye kendini gaza getirip içmediğin her sigara için gurur duyuyorsun. bi ay sonra mesela canın sigara çekerse mutluluk sebebin yok. zaten bırakmışsın, sana moral veren ekstra bi şey olmuyo... ama sigaran yok. işte geri başlayanlar genelde böyle anlarda düşüyor.

ben allen carr'ın sigarayı bırakma videosunu izlemiş ve gerçekten çok faydasını görmüştüm. özetle şunu diyor: bu zıkkımın sana hiçbir faydası yok. içince rahatlıyorsun, çünkü kendini sigara bağımlısı yaptın. sigara içmiyor olsan rahatlamak için buna ihtiyacın olmayacak. mevcut algının tek sebebi sigara içiyor olman. çok basit geliyor kulağa ama ben bunu duyunca "aa harbi lan" deyip bıraktıydım. her allahın günü pis kokacağıma, bi saat sigara içmeyince daralacağıma, nefessiz kalıp tonla para dökeceğime 3-4 gün meymun gibi yaşadım ama sonrasında her şey zamanla yoluna girdi.

unutma ki şu an çok ama çok sıkıntılı bir süreçten geçiyorsun, bundan daha kötüsü olmayacak. bundan sonra sadece daha iyiye gidiyor. ama işte bi yandan da "çok saçma bi şey yav niye sigara içiyom ki" demeye bak, yoksa sırf bırakmış olmak için bırakınca bi' süre sonra geri dönüyo insan. bırakmanın yanı sıra sigara içmeyi lüzumsuz görecek, sigara istemeyecek bir kafa yapısına kavuşmak lazım. yani iradeyi devreden çıkarmak, "sigara istiyorum ama içmicem" yerine "bi insan niye sigara ister ki" diyecek seviyeye gelmek lazım. yavaş yavaş hepsi oluyor. sabret.

bi sey diyim mi hala icmiyorum ve eskisi kadar sert gelmiyor ya ataklari. bunsuz da sarhoş olabildim.. of oluyor sanrim. ha hala canim cekiyor ama eskisi kadar aşırı degil.

Açılın, 3. yılı bitirip 4. yıla giren biri konuşuyor!

eksisozluk.com

Sadece bırakabileceğine inan gerisi çok kolay. Bu ilacı kullanırsan zaten çok rahat bırakırsın ama entryde de yazdığım gibi her önüne gelen kullanmasın bu ilacı, doktor kontrolü şart çünkü ciddi yan etkileri var.

ilaçsız şartsız koşulsuz bırakıyorum ya.

ben şehirden çok krakowda tuz madenlerini şaşırtıcı ve auschwitz kampını gezmeyi çok eğitici buldum. amsterdamda farklılık bulursun orası da güçlü bir seçenek

krakow'a gittim abi. şehri hiç beğenmedim. yani hiç beğenmedimden kastım klasik bir avrupa şehri işte, güzel ama özellikle gidilip görülecek bir yer değil. krakow'daki en güzel deneyimim de auschwitz'ti zaten.

dediğim gibi şehirde birşey yok sadece oradaki turistik mekanlar ilgimi çekti zaten şehir için gidilecek yer değil.

aklıma yazdıkça geliyor prag da bana otantik gelmişti eski prag ortaçağ ezgilerini barındırıyordu orayı sevmiştik. özellikle şehir gezeceğim dersen amsterdamdan sonra prag diyebilirim.

kiev olmaz mı kiev? ben avrupa'ya gitmedim ama batı ukrayna'nın orta avrupa mimarisine sahip olduğunu, polonya'ya çk benzediğini biliyorum. öte yandan kiev ve doğusu bana lviv'e kıyasla farklı bir ülke gibi gelmişti. yani batı ukrayna sanki avrupa'daymış da kiev hala sovyetler zamanındaymış gibiydi. bence kesinlikle farklı gelecektir.

avrupa'da para kazanıyorsan aşırı ucuz gelecektir zaten, çerez parasına altını üstüne getirirsin. rusya'nın aksine ukrayna tümüyle "avrupa ülkesi" sayılır oldu artık, ucuz uçak seferi vs. de bol. peçersk lavra'ya çıkıp oradan bi' dinyeper'i izle, "peh avrupa'dan farkı yokmuş" dersen kendime tokat atıcam.

lapland'a gidip farklı aktiviteler yapabilirsin. kuzey ışıklarını izlemek, saunaya girmek, oradan çıkıp buz gibi suya atlamak, huskilerle dolaşmak, kar motorsikletine binmek, noel baba ziyaret etmek, minttu içmek, geyik eti yemek vs.

tallinn de bence avrupa'dan farklı bir dokuya sahip, özellikle orta çağadan kalma kale surları farklı bir atmosfer sunuyor. birçok vahşi hayvan eti yeme şansın oluyor (ayı, geyik, ördek, tavşan), ballı birası filan da çok hoştu.

rusya zaten tamamen avrupa'dan farklı bir yer ama beklediğini vermeyebilir. bana kalırsa st. petersburg'taki hermitage müzesi bile rusya'yı başlı başına ziyaret etmek için bir sebep.

danimarka'nın kopenhag şehrinde christiania diye bir bölge var. bir nevi özerk bölge, hippi kültürü.

ben brugge'u çok beğenmiştim ama muhtemelen görmüşsündür.

ispanya'da kendine has kültürü olan pek çok bölge var. laylaylom gezmek yerine içine girersen sevebileceğin.

ne biliyim mesela finlandiya isveç arası cruiselar oluyor. gemiye biniyorsun, akşamdan, 12 saat sonra karşı taraftasın ama 12 saat boyunca gemide parti, ucuz içki ile çoşuyor millet.

ne istediğine göre değişir açıkçası. ne istediğini bilirsen illaki bulursun diye düşünüyorum.

Paris bence nevi sahsina münhasir bir kent. Bütün Fransa ayri, Paris ayri. Sehir yasami, yasamin akisi, mimarisi, her noktasi digerlerinden ayrilir. Londra, Kophenhag, Floransa ve Santorini de benim icin boyle yerler. Deneyim derseniz, Piemont eyaletinde Alba ve cevresi derim. Bir bolge daha ne kadar sansli olabilir? Alpler, evrenin en iyi trüf mantarlari, inanilmaz saraplar ve sarap tadimlari, cok iyi mutfak, cok iyi hizmet turizmi (abartisiz, tam kararinda), her tepe basinda iyi korunmus satolar....

seville, granada, cordoba falan o çevreyi gez. lizbon'a git.

anlattığına göre burada senin yaşadığın kadar tecrübe yaşayan yok. :D istersen avrupa dışına çıkıp bir yeni zelanda macerasına atılabilirsin, ben 2 yıl kadar auckland'ta yaşadım çoğu avrupa şehrinden keyifli bir popülasyonu vardı.

Krakow'u begenmeyen kiev'i de beğenmez.
Butun Avrupa sehirleri ayni fikrine aynen katiliyorum. Bir yerden sonra ayni geliyor. Hatta bununla olgili cok iyi bir karikatur vardi, "every European city map" diye harita yapmislar, olayi cok guzel acikliyordu:)

Amsterdam'i dene bence. Avrupa sehirleri hep ayni, Amsterdam farklilik yasatir. Ambiyans olarak da diğer avrupa sehirlerinden biraz farkli hatta.

Endulus baska bence.
Bir de napoli, sicilya... portekiz de degisikti (sirf lizbon degil, nazare, algarve bolgesi, obidos vs bi suru yer)

Onun disinda avusturya’da hiking yapabilirsiniz, cok gunlu hiking rotalari oluyor mesela. Ya da polonya’da zakopane ve etrafi, belarus (komunist etki, sirf minsk’ten bahsetmiyorum)

Izlanda, faroe adalari vs de degisikmis (onlara gitmedim)

Bence önce bir yozgat a git. kafana reset atıp ilk defa görüyormuş gib baştan gezersin bir daha o burun kıvırdığın avrupa şehrlerini :)
Bu arada uzak doğu yazamanın da latin amerika gelmiş sanırım.

sana katiliyorum. butun avrupa sehirleri birbirinin aynisi. bkz: twitter.com

nereleri gezdigini soyleseydin ona gore alternatifler yazabilirdim.
* eger gelmediysen Amsterdam'a gel tabi ki. sadece ot icin degil ama. amsterdam genel olarak diger avrupa ulkelerinden farkli bir sehir. gormekte fayda var.
* gitmediysen bruge de guzeldir. amsterdam'in kucuk versiyonu gibi yine kanallar vs var. bruge'de en cok hosuma giden sey sanki tum sehirde zaman durmus gibi. yeni bina yok, araba yok vs. kendimi 200 yil oncesinde yasiyormus gibi hissetmistim.
* yine gormediysen bir Isvicre sehrine git. Isvicreliler genel olarak avrupa'lilardan farklilar. Zurih yada Cenevre'ye gidip pahaliligin ve luksun ne demek oldugunu iliklerine kadar hissedebilirsin. zurih'te yoldaki arabalarin %90'i Audi, BMW ve Mercedes ve hepsi S-line, M ve AMG paket araclar. Tesla'nin ortalama alti kaldigi bir yer Zurih.
* eger kucuk yerler ile ilgileniyorsan Hollanda'nin Giethorn sehri/kasabasina gelebilirsin. Arac trafiginin olmadigi, ulasimin botlarla yapildigi bir yer. Kuzeyin venedik'i olarak gecer.
* kuzeyin venedik'i demisken, Venedik de yine cografi yapisi sebebiyle diger avrupa sehirlerinde biraz farkli gelebilir. botlari cikarirsan siradan bir avrupa sehri ama.

Airbnb'de kalacak yer dışında şehir turları da alıyorsunuz. Yukarıdaki spesifik örnekleri bu turlarla deneyimleyin bence.

amsterdam da iskadinav kültüründen etkilenmiş bir şehir. ben fransada normandiya bölgesine gitmiştim, doğası çok hoşuma gitti. etratata gidebilirsin. le havre şehir olarak çok hoşuma gitti. bretagne ve normandiya bölgeleri bence farklı.

Farklılık arıyorsan Rusya'ya git, tercihen Moskova ve St Petersburg.

Gramer olarak yanlış. Understanding sonrası bir preposition lazım en azından of, in, about vs. Anlayış, kavrayış yok ya da anlaşma, uyuşma yok gibisinden informal düzeyde bir konuşma cümlesinde kullanılmış olabilir

bir anlama yok.

"anlamanın yolu yoktu", "anlamak imkansızdı" gibi. kalıp değil ki bu yaygın olsun, normal cümle işte.

i tried. really tried. i have met and talked all the people in the town. try to explain what will happen if we not take some precautions. they have listen with empty eyes. i can clearly see their empty brains just for a couple of seconds look. clearly they even not try to understand. they just listen like they was doing some kind of hearing exercise. every person i have talked forgot everything i said in couple of seconds. there was no understanding it. so i leave the town and move where people at least try to understand what they hear.

Sanıyorum bu bi çeşit omition. tam kalibin adini hatirlamiyorum ama. anlayan kimse yok gibi kullaniliyor.

there was no who is understanding who+be+Ving omit ediyor. veya there was no who understands de dese ayni manaya gelirdi. who'yu atip Ving ile kullaniyor

bana da hatalı gibi geldi. daha doğrusu daha önce hiç böyle kullanıldığını görmedim. @onkiloversemtamamım'ın cevabını okuyunca eksiltme mantıklı geldi "there was no understanding (of) it" kimse tarafından anlaşılamıyor, da olabilir mesela. hangi roman bu acaba?

"there was no way of understanding it." olsaydı anlamanın yolu yoktu diye çevirilebilirdi.

gayet normal bir cumle +1.

arkadaslar her seyi anadolu lisesi ingilizcesi kaliplarina sokarak dusunmeyin. "Understanding sonrası bir preposition lazım" - hayir ne munasabet.

Senin örneğe göre 12 ile 8 arasında 8 saat boyunca ne istersen yiyorsun.

Anlatayım kısaca

Sabah akşam yemeği diye düşünme.

Yemek yemediğin süre 16 saat olsun.
Günün son yemeğinden sonra iki saat içerisinde uyuma
Yemek yemediğin sürede sadece su, şekersiz çay şekersiz sutsuz kahve ve sade soda tuketebukirsin.

saat aralığı olarak 12-8 verdiğin için söylüyorum, öğünlerini 12'yle 8 arasında alıyorsun. yemek yediğin saatler sınırlı olduğu için zaten öğle ve akşam yemeği yiyosun ve doyuyorsun. bu sırada azıcık dikkatli beslenirsen de zaten istemsiz kilo vermiş oluyorsu. örneğin gece 11de gelen ağza çukulata atma isteğini uppps bu saatte yiyemem hiç kusura bakma canım diyip ertesi güne öteliyor ve ertesi gün de o çukulatayı unutuyosun. böyle böyle kilo veriyosun işte, if böyle bişiy.

Kabaca bu.
O yemek yediğin kısımda çok çok kalori alırsan elbette zayıflatmaz ama yine de çok fayda görürsün.

ne istersen yiyorsun falan hikaye hocam öyle saçma şey olmaz zaten. ne istersen yemiyorsun tabi ki. protein ağırlıklı beslenmen lazım ki if bir işe yarasın.

kendim ne istersem yediğim ve protein ağırlıklı beslendiğim iki farklı şeklini tecrübe ettim. protein ağırlıklı if yapınca 1 ayda 7kg zayıfladım.

size tavsiyem diyetisyen kontrolünde yapmanız.

yanlış biliyorsam uzmanlar düzeltsin.

IF'nin olayı temelde yemek yeme periyodunu kısıtlamak, geri kalan sürede insülini tetikleyecek hamlelerden kaçınarak vücudun kendini yenilemesine ve yağ yakmasına fırsat tanımaktır. vücudun besin tükettikten sonra geçtiği çeşitli aşamalar var, bu nedenle oruç durumuna geçmenin 12-14 saat sürdüğü kabul edilir (aşağı yukarı). IF'in de farklı çeşitleri var. 16 saat yemeyip 8 saat yemek, 18 saat yemeyip 6 saat yemek, 20 saat yemeyip 4 saat yemek veya OMAD (one meal a day - günde tek öğün) şeklinde de yapılabiliyor. bu tamamen sana kalmış: IF'in kendi mantığı basit: oruç tutmanın avantajlarından yararlanmak, bu yüzden 16 saat aç kalmak.

ne yiyeceğin, ne yapacağın tamamen sana kalmış. IF bir diyet değil, beslenme tarzı sadece. sekiz saatlik aralıkta pekala iskender gömebilirsin ama kilo vermek amacıyla IF yapıyorsan kalori açığını yine bırakmak durumundasın. kalori sayıp detaylı hesaplara girişmeye gerek yok ama biraz daha dikkatli ve temkinli olmak iyi bir fikir; çünkü yakamayacağın kadar kalori alırsan 16 saat yine yetmeyecektir.

velhasıl IF'nin temeli çok basit ve anlaşılır. geri kalanını sen belirleyeceksin. kimse sana 8 saatlik sürende ne yiyeceğini söyleyemez. sadece şu var işte: sağlıklı yağların ve proteinin ağırlıklı olduğu, basit karbların olabildiğince az (mümkünse hiç olmasın) bulunduğu, kompleks karbonhidratların da uygun miktarlarda yer aldığı öğünler IF'i çok kolaylaştırır. özellikle alışma sürecinde uzun süre aç kalmak zor gelebilir, çikolata gofret yersen çok çabuk acıkırsın. o açıdan yediklerini de modifiye ediyor insan zaten yavaş yavaş IF'e geçince... "ben zaten 16 saat aç kalıcam, şimdi dürüm yiyip beş saat sonra karnımı guruldatacağıma oturup ıspanak falan yiyim" diyorsun.

ölçülü beslenmeyle (yeşillik, sebze, sağlıklı yağ, borotein ağırlıklı) birleştirildiğinde şahsen edindiğim kazanımlar şöyle oldu,

* gavur gibi kilo veriyorum. gerçi o benim çok şüşko olmamdan kaynaklı ama olsun, pata küte gidiyor yani.

* sürekli yemek derdi yok, ben öğlen okulda yiyorum, akşam da yarım saatte tavuktur mantardır sebze sotedir vs. bi şeyler yapıyorum.

* ölçtürmedim ama vücut rahat bırakıldığı için özellikle insülin falan rayına giriyor. normalde canı çikolata istiyor diye duvar yumruklayabilen bir hayvanım. IF düzenime sadık kaldığımda canım ne gofret, ne tatlı çekiyor. yemekleri bile "yemezsem vücut ters tepki verir" diye yiyorum, çok acıktığımdan değil. kaldı ki ben kalori alımımı ciddi ölçüde kısıtladım, günlük ihtiyacım ortalama 2500 kadarken ben 1700'ü geçmemeye dikkat ediyorum (kilo vermek için). ona rağmen acıkmıyorum.

* mental olarak biraz mallık var, herhalde karbonhidrat beynim hâlâ alışamadı ama fiziksel olarak kendimi lisedeki gibi hissediyorum, o zamankinden 30-35 kilo daha ağır olmama rağmen... atlayıp zıplayasım, durduk yere markete gidesim falan geliyor. enerji farkını daha 5-6. günde görmek mümkün.

if bir nevi niyetsiz oruc,hic kasma,bi yere kadar gidiyor bir yerden sonra hoytt yerim bole diyeti diyorsun.keto rules.elden ayaktan dusmuyorsun.

@duptıs, ya bu durum bana çok tuhaf geliyor. keto yapabilmek için terminatör gibi olmak lazım. çelik irade lazım. yani keto yapabilen bir insanın IF gibi nispeten çok daha kolay uygulanabilir bir yöntemi zor bulması bana çok ilginç geliyor. IF'i canın istiyorsa esnetirsin, çok zor geldiyse bir güncük ara verirsin, canın tatlı istiyorsa 8 saatlik yeme periyodunda gömersin bi' şeyler... keto çok çok katı. dışarıya çıksan yiyebileceğin neredeyse hiçbir şey yok. her öğünü, her şeyi titizlikle hesaplaman lazım. minnak bir karbonhidrat parçası yedin diyelim, hooop, belki üç günlük emek çöp oluyor. bence ketoyu yapan biri IF'in altını üstüne getirir.

onun dışında if+keto ikilisi müthiş olur tabii ama duyuru sahibinin insülin ve glikojen bile duymak istemediği göz önüne alınırsa bence kendisi ilgilenmez ketoyla. keto çok manyak bi şey, yapabilenler beni ürkütüyor. o ne biçim irade öyle yav.

şu kısmını bi netleştirelim.

16 saat aç kalmakta problem yok. zaten 8-9 saati uykuda geçiyor. sabah da deli gibi aç uyanmıyorum, öğlene kadar dayanabiliyorum.

asıl sıkıntı öğlen yemeği ile akşam yemeği arasında. sürekli çalıştığım için, sürekli enerji harcadığım için, bi de yaptığım iş sıkıcı olduğu için elim dursa ağzım durmuyor. elbette ki böyle bir sistem yapıyoruz diye yemeğe de abanmıyorum. yine sağlıklı besinler tüketmeye özen gösteriyorum.

peki 12'deki öğle yemeği ile, 8'deki akşam yemeği arasındaki 8 saatlik dilimimde bir şeyler atıştırabilir miyim? 12'de yemeği yedim. akşama kadar fındık fıstık atıştırsam? ne bileyim 1-2 mandalina yesem? çubuk kraker falan yesem? oluyor mu?

yoksa 12'de yemeği yedikten sonra 8'e kadar yine tamamen aç mı durucaz, sadece çaya kahveye mi izin var?

ya da bir yerlerde açlık bölümünde de "yeşillik serbest" demiş biri. akşam tv izlerken çekirdek yer gibi kıvırcık, marul, maydanoz, roka falan yiyebiliyor muyuz?

12-20 arası yiyecek tüketimi serbest. şöyle düşün, 16 saat oruç tutacaksın ya, sen diyorsun ki ben bunu 20-12 arasında yapıyorum. haliyle senin yemek periyodun 12-20 arası oluyor. öğlen yemeğini, akşam yemeğini ve istiyorsan atıştırmalığını, abur cuburunu vs. bu aralıkta yiyebilirsin. o 8 saat içerisinde "oruçlu olmak" beklentisi yok yani, o aralık senin vücudununun yemek göreceği, sindirimle uğraşacağı, "yemek geliyo la tililili" diye coşacağı periyot. bi kere yedim bi sonrakini 8 saat sonra yiyebilirim diye düşünme. sen akşam 20 ile öğlen 12 arası oruçlu musun? tamam, her ne yiyeceksen saat ayrımı yapmaksızın 12-20 arasında yani oruç tutmadığın sürede gömebilirsin. sadece yeme içme işini 20'de bitirdiğinden ve 16 saat geçmeden tekrar bir şey yemediğinden emin ol. olayın özü budur: 16 saat oruç tut, geri kalan 8 saatte serbestsin, ne yiyeceksen o zaman ye.

şimdi sen insülin, glikojen duymak istemiyorum diyorsun ama temelde orucu bozan şey insülinin tetiklenmesi olur. o yüzden vücudun sindirmek zorunda kalacağı bir şey tüketmemek lazım oruç süresince. bazıları 50 kaloriye kadar tüketilebilir deniyor ama ben riske girmiyorum. oruçluyken şekersiz-sütsüz (kısaca kalorisiz) çay, kahve, su, maden suyu vs. tüketilebilir sadece. ben maden suyuna limon da sıkıyorum bazen. interlekte bozmadığı yazıyor. yeşilliklerin kalorisi çok düşük tamam ama insülini tetikliyor olabilirler, emin olamadım. ben yemezdim. sonuçta vücudun "bi şeyler geliyo, bunu hücrelere götürelim" diyebilir.

insülin diyorum çünkü insülin salgılandığı anda oruç bozuluyor olmalı, o yüzden vücudun "bu bi şeyler yiyo" dememesi lazım oruç süresince. su, kahve, çay vs. kalorisiz olduğu için vücut onlara ses etmiyo zaten ama kalori girince çarşı karışır.

Abi arkadaşlar net anlatmış der meister özellikle açıklayıcı olmuş; IF bir diyet değil "sadece" beslenme periyodu oluşturan bir program, 8 saatlik bölümde istediğini yiyebilirsin; ister pizza ye ister tavuk ye ister pilav ye bunu ister tek öğünde ye istersen 15 dakikada bir ye bunlar sana kalmış, amacın kilo vermekse her şartta kalori açığı vermen gerekir zaten; IF'i kalori açığı vermeden istediğin kadar katı uygula kilo veremezsin; kalori açığı oluşturup 8 saatlik periyotta 10 öğün de yesen arada atıştırma da yapsan kilo verirsin ama en optimal sonucu, 8 saatlik dönemde alman gereken kaloriyi en az öğünle almak.

Ha ben kalori açığı verdim 2 öğün beslendim arada da 2 mandalina yedim, kilo verir miyim diye soruyorsan kilo verirsin evet. Fakat ana nokta he zaman kalori açığı, kalori açığı verdikten sonra her şekilde kilo verirsin, (bak burası önemli) IF sadece durmadan atıştırmanı engellemek için sana otokontrol sağlamayı amaçlar, en büyük özelliği budur.

Açlık bölümünde bir şey yeme abi sadece kalorisiz sıvılar, programın amacı zaten seni yememeye teşvik etmek, yeşillik yiyerek sistemi abuse etmeye gerek yok.

eğer kilo verme amaçlı yapıyorsan ne istersen yemiyorsun tabii ki.

btw
Bu araştırma / bu yöntem'i bulan Japon adam nobel ödülü aldı.
Bu yöntem kilo verme odaklı yöntem değil (kilo da verdirir tabii)
Bu yöntemi adamın bulma / ve adamın uzmanlığı "hücre yenileme"
bu yöntemle beslenirsen, daha geç yaşlanıyorsun ve daha iyi yenileniyor hücreler

Bir de, söylemeyi unuttum, IF'i kilo vermek maksadıyla yapacaksan bunu bir diyet programına entegre etmen gerekir, ancak o zaman çalışır. Yani IF+Lov Carb-IF+High Carb-IF+Lov Fat-IF+High Fat vs vs gibi. Önceden de dediğim gibi; IF kendi başına kilo verdirmez, kilo vermeni oluşturacak kalori hesaplaması yaptığın bir diyet programındaki yeme düzenine entegre edip bir beslenme rutini oluşturabilirsin sadece. Sana kilo verdirecek olan IF değil, uyguladığın diyet olacaktır.

çok kısa sürede çift haneli kilolar verdim.bunda bilinen, uygulanan yöntemlerden uzak beslenmem de faydalı oldu. her bünye bir değil ve bu meret her bünyede aynı etkiyi sağlamıyor.

öncelikle nasıl bir işte çalışıyorsunuz? masa başı-saha-beden işçiliği vs. eğer çok efor gerektiren bir işte çalışıyorsanız 18-6'dan uzun durun. ben 18-6 yöntemiyle başardım.

sonraki aşama günde kendinize bir saat seçmeniz. benim saatim akşam 7'ydi. yazın 8 oldu bu. gün içinde şekersiz her türlü içeceği içtim. 18-6 (6 saat yediğimiz süre) içerisinde 6 saatin sadece yarım saatinde yemek yedim. geri kalan 5,5 saatte hiç yemek yemedim. krakermiş, meyveymiş, lifli besinlermiş. onlarla kendimi geçiştirdim.

çok sigara ve çok kahve içerim. sabah kalkar kalkmaz kahve içenlerdenseniz kahveyi belli bir orana düşürmeniz lazım. mental olarak çok yıpratıyor bunlar insanı.

hiç ekmek yemedim, hiç ama. 2 tabak yemek yedim ama ekmek yemedim. tatlı falan da öyle.

spor da önemli. günde 10 12 km yürüdüğüm günler de oldu hiç yürümediğim de. ama en az 1 saat tempolu yürüyüş şart. çok daha hızlı ve rafine kilo veriyorsunuz. if'den sonra spor salonunda "lan buram da sarkmış" diye üzülmek yerine sporu önceden yapın ki iki iş birden çıkarmayın.

ben kendime bir ödül günü koydum. kokoreç'i çok severim, tavuk döneri de öyle. ödül günlerinde - mesela 2 haftada 1- yiyebildiğim kadar yedim. sporu da ona göre yaptım. ekmek de var bu aşamada.

en önemlisi de istikrar. arkadaşın doğum günü, kardeşimin mezuniyet kutlaması vs. demeden devam etmeniz lazım. bir kere bozuldu mu hep bozuluyor. denendi onaylandı.

son olarak yulaf ezmesi alın. bulunsun evde. bazen an gelecek ölecekmiş gibi hissedeceksin. 2 kaşıt yoğurt ve 2 kaşık yulaf, tek öğünü bile atlatmanıza yardımcı oluyor.

bol şans.

Amaç kilo vermekse en önemli şey kalori alımı. Hangi diyeti yaparsan yap, en nihayetinde aldığın kalori harcadığından fazlaysa kilo alırsın.

Intermittent fasting hem insülin direncini kontrol ederek metabolizmanı hızlandırmanı sağlıyor, hem de yağ yakımını hızlandırıyor. Kolestrolu falan azaltabileceği de iddialar arasında.

Ben bunu on/off 2 yıla yakındır yapıyorum ve kalorik alımı biraz kısıtladığımda sıradan diyetlere göre çok daha hızlı kilo veriyorum. Ama cipsleri gömdüğüm zaman o olmuyor tabi.

recep ivedik 5'in youtube videolarini izledim dun aksam. hani iki dakikalik kesitler yukluyorlar ya filmden, onlardan.

recep ivedik 2

serdar ortaç - mesafe albümü. özellikle "istersen" şarkısı. anlamsız ama bağıra çağıra söylemesi keyifli.

Masterchef :(

Hmm...
Online okey oynamak, tam bir vakit kaybı. Bazen yapıyorum hala.
10-11 sene öncesinde, sabahları yarı zamanlı çalıştığım ofisi açıp 9-10 gibi okula gitmeden önce İstiklal'deki bol kepçe lokantalarından birine uğrayıp ezogelin çorbamı içerken Fanatik'in yalan futbol haberlerini okumak :)

maalesef masterchef izliyorum ve merak ediyorum takip ediyorum.
beyin yıkayan programlardan hoşlanmam ama daniloyu sevip ortasından başladığım masterchef i takip ediyorum

Masterchef +1

özcan deniz derin duygular şarkısını dinlemek en sevdiğim guilty pleasure'ım

İşte benim stilim kavgalarını izlemek

Özcan deniz - derin duygular +1

leş gibi soğuk esprilere gülüyorum. başkalarına da yapıyorum. arkadaşsız kaldım bu yüzden.

Olumume turkce muzik dinliyorum bağımliyim. Sabah kahvaltida manus baba dinledim o derece :(

Demet Akalın'ın birkac sarkisini dinliyorum arada..

esra erol seyretmek

Netflix'te insanların kötü kötü pastalar falan yaptığı Nailed It diye bir program var. Onu izliyorum.

bir donem serdar ortac - ne olur gitme

son zamanlarda masterchef +1